INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Julian Lubieniecki  

 
 
1802 - 1862-03-13
 
Biogram został opublikowany w 1972 r. w XVII tomie Polskiego Słownika Biograficznego
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Lubieniecki Julian (1802–1862), pszczelarz. Ur. we wsi Konty koło Oleska (obwód złoczowski), syn Grzegorza, przypuszczalnie rządcy dóbr Rzewuskich w Olesku, i Katarzyny z Janickich. Szkołę średnią ukończył we Lwowie, a następnie – wg informacji rodziny – studiował na Wydziale Filozoficznym Uniw. Lwow., zapewne w tzw. Instytucie Ekonomicznym. Działalność na polu pszczelarstwa rozpoczął L. w r. 1826. Po wyjeździe ze Lwowa gospodarował w majątku prywatnym w okolicy Jass na Wołoszczyźnie, stanowiącym prawdopodobnie własność Olszewskiego, późniejszego szwagra L-ego, a w l. ok. 1844–51 pracował w dobrach łopatyńskich Adama Sariusza Zamoyskiego. Założył wzorową pasiekę w Derewlanach i był rządcą dworu w Łopatynie. Równocześnie od r. 1845 brał udział w pracach Galicyjskiego Tow. Gospodarskiego we Lwowie i wygłaszał na zebraniach odczyty dotyczące pszczelarstwa.

W r. 1851 zrezygnował L. z pracy u Zamoyskiego i zakupił niewielkie gospodarstwo w Przemyślanach (obwód brzeżański), gdzie założył własną pasiekę złożoną z 400 uli, w której odbywali praktykę liczni rolnicy. Równocześnie czynił starania o założenie szkoły pszczelarskiej utrzymywanej z funduszów społecznych, a gdy nie przyniosło to rezultatu, po uzyskaniu zezwolenia władz założył w r. 1857 własną szkołę w Przemyślanach. W tym okresie była to jedyna tego typu szkoła zawodowa w Europie, a o jej popularności świadczy fakt, że już w pierwszym roku kształciła 40, a w n. l. ok. 100 uczniów pochodzących z różnych stron Galicji i zaboru rosyjskiego. Byli wśród nich zarówno ziemianie, jak nauczyciele i chłopi. L. prowadził wykłady teoretyczne z pszczelarstwa, a przede wszystkim uczył praktycznych metod pracy w pasiece. Nauka w szkole była zasadniczo bezpłatna, a uczniowie pokrywali tylko koszty utrzymania. Szkoła istniała zapewne do r. 1862, ale ostatnie wiadomości o niej pochodzą z r. 1861. L. zorganizował również kurs pszczelarski dla uczniów Wyższej Szkoły Rolniczej w Dublanach.

L. należał do najwybitniejszych pszczelarzy europejskich połowy XIX w., a czasopismo „Bienen-Zeitung” z r. 1861 wymienia go wśród 30 czołowych współpracowników. Jego działalność pisarska i dydaktyczna wywarła wielki wpływ na stan pszczelarstwa w Galicji i przyczyniła się do odnowy tej dziedziny gospodarstwa wiejskiego. Najważniejszą jego pracą była Dokładna praktyczna nauka dla pasieczników (t. 1–3, Lw. 1859–60), wznawiana trzykrotnie. Położył zasługi dla propagowania w Polsce osiągnięć J. Dzierżonia. Obok artykułów informacyjnych ogłosił obszerny podręcznik Pasieka w ulach Dzierżona (Lw. 1856), tłumaczony na kilka języków. Ule dzierżoniowskie sporządzone własnym kosztem rozsyłał pszczelarzom w Galicji, m. in. taki ul dostarczył szkole rolniczej w Dublanach. Pomimo że ok. r. 1854 propagował hodowlę pszczół włoskich, już po upływie kilku lat (1858), zorientował się, że najcenniejszą dla naszych pasiek jest pszczoła krajowa. W artykułach, które ogłaszał w „Bienen-Zeitung”, „Przyjacielu Domowym”, „Tygodniku Rolniczo-Przemysłowym” i „Rozprawach C. K. Galicyjskiego Tow. Gospodarskiego”, poruszał wszystkie zagadnienia dotyczące pszczelarstwa, występując m. in. o zamianę dziesięciny z pasieki na czynsz w celu zwiększenia ilości pasiek w kraju. Przez wiele lat ponawiał starania o założenie polskiego czasopisma pszczelarskiego, lecz dopiero po jego śmierci, w r. 1875, powstało czasopismo „Bartnik Postępowy”, które na cześć L-ego na karcie tytułowej każdego numeru zamieszczało jego fotografię.

L. był członkiem Tow. Rolniczego Krakowskiego i Galicyjskiego Tow. Gospodarskiego, przy którym z jego inicjatywy powstała w r. 1856 sekcja pszczelarska, istniejąca w ramach późniejszego Tow. Gospodarskiego Wschodniej Małopolski do wybuchu drugiej wojny światowej. Za zasługi na polu pszczelarstwa otrzymał srebrny medal od Krakowskiego Tow. Rolniczego. L. nie był żonaty. Zmarł 13 III 1862 w Przemyślanach i pochowany został na miejscowym cmentarzu.

 

Estreicher; Enc. Org.; W. Enc. Ilustr.; Boniecki; – Mazak S., Stulecie śmierci J. L-ego, „Przegl. Zoologiczny” R. 8: 1964 s. 317–29 (bibliogr., fot); – „Bartnik Postępowy” T. 4: 1878 s. 1–4 (T. Ciesielski), R. 52: 1930 s. 90–2, 371; „Gaz. Roln.” R. 2: 1862 s. 117–8 (fot.); „Przyjaciel Domowy” 1858 s. 305–6 (fot.), 1862 s. 80, 87; „Pszczelarstwo” R. 12: 1961 nr 3 s. 21–2 (J. Kwiecień, fot.), R. 13: 1962 nr 3 s. 19–20 (J. Mazak, fot.), nr 3 s. 22–3 (tenże), nr 4 s. 18–20 (tenże, fot.) nr 4 s. 20–1, nr 8–9 s. 27–9 (S. Mazak), nr 10 s. 21–2 (I. Lissaj) nr 10 s. 23 (tenże).

Ligia Hayto

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Piotr Wysocki

1797-09-10 - 1875-01-06
spiskowiec
 

Józef Brandt

1841-02-11 - 1915-06-12
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Jan Minkiewicz

1826-04-11 - 1897-12-26
lekarz
 

Otto Hausner

1827 - 1890-02-27
polityk
 

Paweł Stalmach

1824-08-13 - 1891-11-13
redaktor
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.