INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Julian Erhard Simmler     

Julian Erhard Simmler  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 1996-1997 w XXXVII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Simmler Julian Erhard (1829–1876), kupiec, przemysłowiec, sędzia handlowy, organizator instytucji kredytowych. Ur. 4 I w Warszawie, był synem Jana Jakuba i Anny Katarzyny Barbary z Simmlerów, 1.v. Grundman, młodszym bratem Karola (zob.) i Józefa (zob.).

S. ukończył szkołę elementarną warszawskiego zboru ewangelicko-reformowanego i rozpoczął praktykę w prowadzonym przez ojca zakładzie meblarskim przy ul. Długiej, następnie przy ul. Mazowieckiej 2. Równocześnie uczył się w szkole handlowej, po jej ukończeniu praktykował w kraju i za granicą. Został dyrektorem zarządzającym rodzinnej fabryki mebli, a także członkiem Zgromadzenia Kupców m. Warszawy. Od czerwca 1865 pełnił z wyboru funkcję sędziego Trybunału Handlowego w Warszawie, w r. 1867 wszedł w skład komitetu założycielskiego Kasy Pożyczkowej Przemysłowców. W grudniu 1868 został członkiem komitetu dla zbadania arteli powstających przy warszawskiej Komorze Celnej, a w czerwcu 1869 – członkiem komisji sprawdzającej kupieckie księgi kasowe. W czerwcu 1871 na wniosek S-a Zgromadzenie otrzymało budynki i plac Komory Wodnej w Warszawie. Od lutego 1872 do marca 1875 S. pełnił funkcję podstarszego Zgromadzenia. W l. 1857–66 był członkiem kolegium Kościoła ewangelicko-reformowanego. Dn. 15 VII 1868 został ponownie wybrany na sędziego Trybunału Handlowego. Razem z grupą wybitnych warszawskich działaczy gospodarczych, kupców i przemysłowców zakładał pierwsze instytucje kredytowe. Cieszył się dużym autorytetem. W r. 1871 został wybrany w skład komisji rewizyjnej Tow. Wzajemnego Kredytu, kierowanego przez Jana T. Lubomirskiego. W l. 1873–5 zasiadał w Komitecie Giełdy Warszawskiej, której prezesem był wówczas znany finansista Leopold Kronenberg.

Ok. r. 1868 S. przeniósł fabrykę mebli prowadzoną razem z bratem Karolem, z ul. Mazowieckiej na ul. Smolną 24/26/28. Bracia rozpoczęli masową produkcję mebli i podjęli ich eksport początkowo do Rosji, a następnie do Niemiec, Austrii i Anglii. Filia zakładu przy ul. Kruczej produkowała posadzki, forniry oraz stolarkę budowlaną. Meble «simmlerowskie» zbliżone do stylu Ludwika Filipa, odznaczały się precyzją i finezją wykonania (połączenie uproszczonego rokoka z barokiem). Cechują one styl firmy nazywany simmlerowskim. Meble tej fabryki znajdują się przeważnie w posiadaniu prywatnych kolekcjonerów. S. zmarł 29 VI 1876 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym przy ul. Żytniej (kw. I, rząd 7, grób 37).

Żonaty (ślub 24 IV 1855) z Ludwiką Freund (1836–1918), pochodzącą z rodziny mieszczańskiej wyznania luterańskiego, miał S. dzieci: Juliana (1856–1859), Edwarda (1858–1928), bankiera, i Anielę Karolinę (1860–1933), żonę Karola Ludwika Strasburgera (1848–1916), dyrektora zarządu Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.

 

S. był portretowany przez brata Józefa: Portret trzech braci Simmlerów (pierwszy z prawej, ok. 1850, zaginiony), Szlachcic z papugą (olej., 1859, Muz. Narod. w Kr.), Portret Juliana Erharda Simmlera (akwarela, ok. 1860, Muz. Narod. w W.), wszystkie reprod. w: Józef Simmler 1823–1868, Katalog wystawy. Oprac. E. Charazińska, Muz. Polskie w Rapperswilu 26 czerwca – 15 sierpnia 1993; – Bibliogr. Warszawy 1795–1863, W. 1992; Szulc E., Cmentarze ewangelickie w Warszawie, W. 1989 (dot. Anieli Strasburgerowej); Łoza, Rodziny pol., I; – Diehl E., Wiadomości historyczne o cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie, W. 1893; Kraushar A., Kupiectwo warszawskie, W. 1929 s. 138–9, 142, 144; Świątek T., Warszawskie firmy ewangelickie: Wytwórnia mebli J. Simmlera, „Jednota” 1987 nr 11; – Almanach przemysłowo-fabryczno-rękodzielniczo-kupiecki Królestwa Polskiego, W. 1888; Dzierżanowski W., Przewodnik warszawski informacyjno-adresowy na r. 1870, W. 1870; Skorowidz mieszkańców Warszawy, W. 1854; – „Gaz. Handlowa” 1876 nr 142 s. 3; „Gaz. Pol.” 1861 nr 228, 1862 nr 106; „Kur. Warsz.” 1872 nr 19, 21, 1876 nr 142; „Stolica” 1980 nr 20; „Tyg. Ilustr.” 1877 nr 29, 1901 nr 47; – AP w W.: Akta notarialne, kancelaria J. W. Bandtkiego vol. 43 nr 4238, vol. 69 nr 6843, kancelaria F. Bajera vol. 3 s. 595; Napisy na grobie na cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w W. (kw. 1, rząd 7, grób 37).

Tadeusz W. Świątek

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Jakub Józef Simmler

1823-03-14 - 1868-03-01 malarz
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Edward Ropp

1851-12-02 - 1939-07-25
arcybiskup mohylewski
 

Aleksander Brückner

1856-01-29 - 1939-05-24
historyk literatury
 

Karol Gilewski

1832 - 1871
lekarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Jan Paczkowski

1852-01-26 - 1928-09-09
przemysłowiec
 

Jan Kanty Gregorowicz

1818-10-17 - 1890-09-16
literat
 

Władysław Ostrożyński

1857-04-07 - 1898-04-22
adwokat
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.