Ejtminowicz Montwiłł Julian († 1873), dowódca oddziału powst. 1863 i organizator. Służył w wojsku ros. i jako kapitan pod komendą Maniukina brał jeszcze udział w bitwie pod Siemiatyczami (7 II 1863). Następnie przeszedł w szeregi powstańcze wraz z bratem Bogusławem, poległym pod Uścimowem (6 I 1864). Julian, wyszedłszy z obozu we Wielkim Uhle celem zorganizowania powiatów białostockiego i sokolskiego, ścigany przez wroga, wymknął się szczęśliwie pod Bojarami. Po przegranej pod Łukawicą (18 IX 1863), gdzie dowodził Bogusław E., zdołał ujść z zasadzki, a połączywszy się z Barancewiczem wkroczył w Podlaskie, gdzie się połączył z Krysińskim. W bitwie pod Kolanem (18 XI 1863) odznaczył się szczególnym męstwem, walcząc w otwartym polu. Walczył w końcu pod dowództwem Wróblewskiego, uczestnicząc w kilku potyczkach, dopóki oddział ten w bitwie pod Rutką Korybutową (19 I 1864) nie został rozbity. Julian E. wraz z Barancewiczem i kilkoma kolegami, gnani na przestrzeni kilku wiorst, zdołali po ciężkich marszach dostać się do granicy galicyjskiej. Po kilku latach tułaczki za granicą dzięki opiece Barancewicza osiadł w Stanisławowie, gdzie zmarł 19 III 1873.

Aramowicz, Marzenia; w czterdziestą rocznicę, s. 57–62; Zieliński, Bitwy i potyczki; Sokulski, Spoczną i wstaną.

Justyn Sokulski