Bojarski Czarnota Kajetan Henryk (1873–1935). Urodzony we Lwowie 11 VII, syn Alfreda i Ludwiny z Dydyńskich. Ukończył gimnazjum Fr. Józefa (dzisiaj Batorego) we Lwowie, tamże wydział prawniczy Uniwersytetu. Zasłużony organizator śpiewactwa polskiego; od r. 1891–1899 był duszą lwowskiego »Echa« (dzisiaj »Echa-Macierzy«) wespół z jego założycielem, Marjanem Juljanem Fontaną. Jako sędzia na prowincji w licznych miastach zakładał chóry (m. in. włościański w Budzanowie). Był prezesem samborskiego Tow. Muzycznego. W r. 1919 powołany do Poznania do organizacji sądownictwa polskiego, działał równocześnie wytrwale na polu śpiewu chóralnego, założył poznańskie »Echo«, które stało się zawiązkiem mnogich »Ech« w Inowrocławiu, Bydgoszczy i innych miejscowościach Wielkopolski oraz Śląska. Przeszedłszy na emeryturę jako wiceprezes sądu okręgowego (1932), osiadł w Krynicy-Zdroju i tamże założył »Echo« krynickie. Jako jeden z najdzielniejszych pracowników na tem polu otrzymał od Rady Naczelnej Związku Śpiewactwa Polskiego odznakę honorową I kl., podobnie złotą odznakę »Echa« poznańskiego i inne odznaczenia. Człowiek zacny, budził w innych zapał do pieśni polskiej swoim własnym zapałem i młodzieńczym do ostatnich chwil entuzjazmem. Zmarł w Krynicy 16 XII 1935, pochowany tamże.

Witold Noskowski