INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Konstanty Mikiewicz  

 
 
1911-08-05 - 1935-02-09
 
Biogram został opublikowany w 1976 r. w XXI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Mikiewicz Konstanty (1911–1935), poeta. Ur. 5 VIII w Warszawie, w rodzinie inteligenckiej. Był synem Tadeusza Konstantego, rysownika-samouka i karykaturzysty, oraz Jadwigi z Rodkiewiczów, nauczycielki. Miał M. dwie siostry – Krystynę Artyniewicz (zm. 1953), pisarkę dla dzieci, i Marię Partumową, która zginęła w powstaniu warszawskim. Okres pierwszej wojny światowej spędził wraz z matką (ojciec wyjechał w r. 1913 do Brazylii) i rodzeństwem u dziadków w majątku Rostkowo (koło Przasnysza), a później w majątku Długa Kościelna (koło Warszawy). Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie (wg innej informacji – w Akademii Sztuk Pięknych). Twórczość poetycką rozpoczął M. jeszcze w dzieciństwie, pierwsze utwory noszą datę 1926, drukować zaczął jednak dopiero w r. 1934. Ogłaszał niewiele i nie uczestniczył w życiu literackim. Debiutował – wspólnie z Romanem Ostem (Goldwasserem) i Stanisławem Mioduszewskim – tomem Profile (W. 1934), który ukazał się nakładem autorów.

Poezja M-a kształtowała się w kręgu oddziaływań «Skamandra», co przejawiało się w sposobie odczuwania życia i wyborze tematyki, a także w posługiwaniu się regularną wersyfikacją. Ulubioną formą wypowiedzi M-a był wyrazisty monolog ukonkretnionego lub nawet spersonifikowanego przedmiotu, rzeczy lub elementu natury (np. Rzeka, Wisielec, Słup telegraficzny, Jabłoń, Jesień). Witalizm niektórych utworów M-a był równoważony przez elementy sarkazmu i ironii. Formą samoobrony wobec okrucieństwa świata była także ucieczka w świat przyrody. Witalizmowi M-a przeciwstawiały się liczne obsesje (np. motywy wariata, śmierci czy nawet samobójstwa, jak w wierszu Wyjącym zimnym kośćcem). Mimo zależności od poetyki skamandryckiej M. zdobył się jednak na dużą samodzielność: wypracował styl zwięzły i oszczędny, metaforykę niezwykłą, lecz zwartą i logiczną. Bogactwo wyobraźni i obrazowania, a nawet «ozdobność» metafory wiązały się też z oddziaływaniem poezji S. Jesienina. W późniejszych wierszach M-a ujawniał się coraz bardziej konflikt z otaczającym światem i radykalny protest przeciw pospolitości mieszczańskiego bytowania. Rozwój wydarzeń przyspieszał radykalizację postawy poety, mocno oddziałała na niego tragedia powstania robotniczego w Wiedniu w r. 1934: jednemu z jego przywódców poświęcił wiersz pt. Wisielec. Prócz wierszy napisał M., wg świadectwa Józefa Czechowicza, dwie niemal ukończone powieści (fragmenty jednej z nich drukował Czechowicz w „Piórze”) oraz kilka opowiadań i nowel, wiadomo też o istnieniu młodzieńczego pamiętnika. Utwory M-a drukowały: „Pion”, „Skamander” i „Wiadomości Literackie”.

Powołany do służby wojskowej, odbywał ją M. w Szkole Podchorążych w Zambrowie. Rygory wojskowe i konflikt wrażliwego poety z bezduszną surowością przełożonych doprowadziły M-a, po nieudanych próbach przeniesienia do innej szkoły, do samobójczej śmierci w koszarach 9 II 1935. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim. M. był żonaty z Elzą (nazwisko panieńskie nie znane). Dzieci Mikiewiczowie nie mieli. Po śmierci M-a spuścizną jego, na życzenie rodziny, zajął się J. Czechowicz, dzięki któremu ukazał się tom pt. Poezje (W. 1973), stanowiący wybór z Profilów i z rękopiśmiennej spuścizny poety. Edytorską stronę Poezji krytycznie ocenił K. W. Zawodziński, zarzucając jednostronność doboru wierszy, dowolny wybór wersji i zmiany tytułów.

 

Fot. w: Mikiewicz K., Poezje, W. 1937; – Czechowicz J., Wyobraźnia stwarzająca, L. 1972 s. 201–3, 239–43, 298; Lichański S., Cienie i profile, W. 1967; Pamięci K. M-a , „Wiad. Liter.” 1935 nr 33 (fot.); Zawodziński K. W., Przegląd liryki, „Życie Liter.” 1938 z. 1 s. 34–5; tenże, Wśród poetów, Kr. 1964; – B. Narod.: rkp. 7419 (Listy dotyczące M-a w korespondencji K. W. Zawodzińskiego); – Informacje Stanisława Mioduszewskiego, Andrzeja Partuma oraz Marii Rudowskiej.

Tadeusz Kłak

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.