Dobrowolski (Nałęcz-Dobrowolski) Marceli Michał (1829–1879), lekarz i publicysta. Ur. 15 I w Ostrowcu, pow. humańskim, gub. kijowskiej, syn ziemianina Wincentego i Izabeli z Lewandowskich, ukończył gimnazjum i wydział lekarski w Kijowie, gdzie wśród polskiej młodzieży uniwersyteckiej żyły jeszcze tradycje filaretów, po czym osiadł w majątku rodziców, Samorodku gub. kijowskiej. Wziął wraz z braćmi Tomaszem i Gustawem udział w powstaniu r. 1862/3, a po stłumieniu tegoż uciekł przez Odessę za granicę. Przebywał kolejno w Turynie, Zurychu, gdzie należał do koła towiańczyków; w r. 1865 ogłosił w Bendlikonie tomik poezji pod inicjałami M. N. Następnie udał się do Paryża, gdzie swą działalnością zyskał uznanie wśród sfer emigracyjnych, a jako lekarz fabryczny w Bazaincourt (»pan na Bazankurze«), pozostawił dobrą pamięć wśród ubogiej ludności. W r. 1870 przybył do Wiednia i w tymże roku osiadł na stałe w Krakowie, a w ciągu miesięcy letnich ordynował w Krynicy. Posiadał 4 doktoraty (Kijów, Turyn, Zurych, Wiedeń), był członkiem T-wa Paryskiego Lekarzy Polskich, Krakowskiego T-wa Lek. i komisji higienicznej i balneologicznej tegoż T-wa. Utrzymywał bliskie stosunki z dawną emigracją, towiańczykami, b. powstańcami (Ag. Giller, S. Goszczyński, L. Sowiński i in.); w domu D-go w Krakowie, w którym gromadził dzieła sztuki, zbierały się wybitne osobistości z różnych dzielnic kraju, zwłaszcza z Kijowszczyzny. W r. 1873 pojechał na Kaukaz i opis podróży przez Ukrainę ogłosił w »Gazecie Narodowej« (Wycieczka na Kaukaz, przez Doktora z Ukrainy, Lw. 1874), w którym dał przegląd ówczesnych i dawniejszych stosunków polskich na Kresach. Zmarł 13 XI 1879 w Krakowie i tam pochowany.
Żmichowska N., Listy do rodziny i przyjaciół, Kr. 1885, I 146, II 95, 190, 301–3, 306–8; Bobrowski T., Pamiętniki, Lw. 1900, I 160–1, 249; B. Rapp. 850, 1119, 1876; informacje pisemne syna Marcelego, historyka sztuki, u którego znajdują się: w rękopisie niedokończony pamiętnik i zbiór wierszy D-go, zbiór autografów z czasów emigracji i obszerna korespondencja.
Wacław Łapiński