INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Ryszard Juliusz Slezak  

 
 
1923-11-15 - 1979-03-19
Biogram został opublikowany w latach 1997-1998 w XXXVIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Slezak (Ślezak, Ślęzak) Ryszard Juliusz (1923–1979), śpiewak operowy, reżyser. Ur. 15 XI we Lwowie, był synem Juliana i Klementyny z Gowalewiczów.

Szkołę powszechną i gimnazjum S. ukończył we Lwowie, gdzie w r. 1941 zdał egzamin maturalny. W okresie lwowskim rozpoczął naukę śpiewu na prywatnych lekcjach u Romana Lubienieckiego. Do r. 1944 był księgowym na kolei we Lwowie, a później (do maja 1945) w mleczarni w Rajbrocie koło Bochni. W czerwcu 1945 przyjechał do Gdyni, gdzie początkowo pracował znów na kolei, a od r. 1947 – w Ubezpieczalni Społecznej. Równocześnie kontynuował od r. 1945 naukę w Instytucie Muzycznym (później Państwowa Średnia Szkoła Muzyczna) w Gdańsku; w r. 1948 uzyskał dyplom w klasie śpiewu solowego Adama Ludwiga i Wandy Hendrich. W t.r. został solistą Studia Muzyczno-Dramatycznego przy teatrze «Wybrzeże», kierowanego przez Iwo Galla. Na tej scenie debiutował w r. 1949 w partii Jontka w „Halce” S. Moniuszki. W r. n. został przyjęty przez Zygmunta Latoszewskiego do nowo utworzonego Studia Operowego, przekształconego później w Operę Bałtycką.

Na scenie Studia i Opery Bałtyckiej S. występował w l. 1950–8, m. in. w rolach: Leńskiego w „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego (1950), Stefana w „Strasznym dworze” Moniuszki (1950), Pinkertona w operze „Madama Butterfly” G. Pucciniego (1951), Jontka (1953), Tiulenina w „Młodej Gwardii” J. Mejtusa (1953). Śpiewał partie tenorowe w operach: „Peter Grimes” B. Brittena (1958), „Cyruliku sewilskim” G. Rossiniego, „Weselu Figara” W. A. Mozarta, „Harnasiach” K. Szymanowskiego. W balecie „Pan Twardowski” L. Różyckiego był «doskonałym odtwórcą» (K. Wiłkomirski) pantomimicznej roli króla Zygmunta Augusta. Kreacje te świadczyły o jego wybitnych zdolnościach scenicznych.

W r. 1954 S. rozpoczął działalność reżyserską w Operze Bałtyckiej, początkowo jako asystent reżysera. W l. 1958–9 pracował jako reżyser w Teatrze Kaszubskim w Wejherowie, gdzie zrealizował siłami amatorskimi spektakl „Porwanie Sabinek” F. Schoentana (w oprac. J. Tuwima). W l. 1959–79 był wykładowcą elementów gry scenicznej na Wydz. Wokalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie i Gdańsku. W tym okresie przygotowywał studenckie spektakle, m. in.: „Straszny dwór”, „Bastien i Bastienne” Mozarta, „Schubertiada” do muzyki F. Schuberta, „Rita” G. Donizettiego. W r. 1961 otrzymał odznakę honorową «Za zasługi dla Gdańska». Delegowany przez Min. Kultury wyjechał w r. 1962 na Festiwal Mozartowski w Salzburgu. Natomiast w r. 1963 przebywał w Berlinie i Lipsku na stypendium Min. Kultury w celu doskonalenia umiejętności reżyserskich. W r. 1973 został samodzielnym reżyserem Opery Bałtyckiej. W l. 1954–77 współpracował przy realizacji 16 oper. W Operze Bałtyckiej wyreżyserował m. in. opery: „Wesele Figara”, „Cyrulika sewilskiego”, „Bal maskowy” G. Verdiego (1959), „Verbum nobile” Moniuszki (1960), „Rigoletto” Verdiego (1962), „Carmen” G. Bizeta (1963), „Opowieści Hoffmana” J. Offenbacha (1965), „Traviata” Verdiego (1966), „Madama Butterfly”, „Fra Diavolo” D. Aubera (1969), „Straszny dwór” (1969), „Aptekarz” J. Haydna (1974), „Pimpinione” G. Ph. Telemanna (1976), „Jolanta” Czajkowskiego (1977). Wspólnie z Danutą Baduszkową reżyserował „Turandot” Pucciniego (1968), „Don Kichota” J. E. Masseneta (1969), natomiast ze Stanisławem Hebanowskim – „Samsona i Dalilę” C. Saint-Saënsa. Na scenie Opery Leśnej w Sopocie zrealizował „Aidę” Verdiego i „Halkę”; tę ostatnią wystawił nadto w Operze Bydgoskiej. Jego realizacja „Balu maskowego” została przedstawiona w czerwcu 1962 na Festiwalu «Ostseewoche» w Rostocku. W recenzjach reżyserowanych przez S-ego spektakli podkreślano ich przemyślaną, dynamiczną i plastyczną koncepcję oraz bardzo dobrą współpracę zespołu operowego. Zmarł 19 III 1979 w Gdańsku, został pochowany na cmentarzu Komunalnym w Sopocie.

S. był dwa razy żonaty: ze Stanisławą Trusz, a następnie z Ireną Sylwiną Szwedą. Z drugiego małżeństwa miał córkę.

 

Almanach sceny polskiej 1978/79, W. 1981; Słown. Teatru Pol., II; – Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku 1947–1997. Księga jubileuszowa, Pod red. J. Krassowskiego, Gd. 1997; Państwowa Opera i Filharmonia Bałtycka w Gdańsku. W 25–lecie istnienia, Red. B. M. Jankowski, Gd. 1971; 30 lat Filharmonii, 25 lat Opery Bałtyckiej, Red. R. Szczeszak, [Gd. 1975]; – Wiłkomirski K., Wspomnień ciąg dalszy, Kr. 1980; – „Dzien. Bałtycki” 1975 nr z 26–28 IX (fot.); – Nekrologi z r. 1979: „Dzien. Bałtycki” nr 64, 65, 67, „Głos Wybrzeża” nr 64; – Arch. Opery Bałtyckiej: Teczka osobowa, S-a recenzje prasowe, fot.

Jacek Chodorowski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Wanda Jakubowska

1907-10-10 - 1998-02-25
reżyser filmowy
 

Aleksander Brückner

1856-01-29 - 1939-05-24
historyk literatury
 

Wojciech Pokora

1934-10-02 - 2018-02-04
pedagog
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Artur Walenty Hausner

1869-11-11 - 1941-09-16
polityk
 
 

Adam Rapacki

1909-12-24 - 1970-10-10
ekonomista
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.