Kowalewski (Kowalowski) Stanisław Kazimierz h. Dołęga (zm. 1697), łowczy kijowski, poseł na sejmy. Był synem Stanisława. Ok. r. 1660 został łowczym kijowskim. Z tego województwa pełnił w r. 1667 funkcję deputata do Trybunału Kor. oraz posłował na sejmy w l. 1668 (konwokacja), 1669 (elekcja), 1670, 1674 i 1685. Na sejmie jesiennym 1670 r. został wybrany z Małopolski deputatem do ułożenia instrukcji dla traktatów z Rosją w czasie rokowań w Kadzynie. W czerwcu 1672 r. wysłano K-ego na podstawie uchwały senatu do cara Aleksego Michajłowicza z żądaniem uwolnienia pułkownika kozackiego Iwana Sirki. W marcu zaś 1673 r. na radzie wojennej proponował hetman Jan Sobieski wysłanie «już tam wiadomego» K-ego do Kałmuków, by przekonać ich o potrzebie połączenia się z Kozakami przeciw Turcji. Na sejmie elekcyjnym 1674 r. został K. komisarzem z Małopolski do traktatów z Rosją. Wreszcie sejm 1685 r. delegował K-ego do komisji dla ustalenia szkód wyrządzonych przez wojsko lit. w dobrach woj. wołyńskiego i kijowskiego. W r. 1672 był wysuwany na podczaszego kijowskiego, ale ta nominacja nie doszła do skutku. W l. 1674–6 K. miał swą chorągiew kozacką w sile kilkudziesięciu koni. K., żonaty z Krystyną Sławecką, miał córkę Helenę, zamężną za Zahorowskim. Był właścicielem Haliczan i Kisielina, gdzie w r. 1685 wystawił kościół katolicki na miejsce ariańskiego zboru, uzyskując na to aprobatę sejmu. Nadto trzymał dożywociem kilka wsi w pow. owruckim.
Boniecki; Niesiecki; Uruski; – Wimmer J., Materiały do zagadnienia organizacji i liczebności armii kor. w l. 1673–1679, w: Studia i Mater. do Hist. Wojsk, W. 1961 VII cz. 2 s. 422; – Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego, Wyd. F. Kluczycki, Kr. 1881; Vol. leg., IV 1062, V 37, 54, 243, 266, 280, 298, 712, 726.
Adam Przyboś