Długosz Józef (ur. 1848), adwokat przysięgły, publicysta w Odessie. Ur. w Królestwie Polskim, uczęszczał do Szkoły Głównej na wydział prawny. Brał udział w powstaniu 1863 r., po czym ukończył wydział prawny w Kijowie. Przez czas pewien trudnił się guwernerką. Po osiedleniu się w Odessie był czas jakiś sądownikiem i sekretarzem Izby Sądowej w Odessie, potem został adwokatem-cywilistą, prowadził sprawy ziemian. Od r. 1885–8 był patronem późniejszego adwokata Alojzego Dłuskiego. Przez wiele lat pisywał korespondencje do »Kraju« petersburskiego, poruszając sprawy kredytu rolnego, szacunku dóbr ziemskich i wiele in. W r. 1884 zdał m. i. obszerną relację o zjeździe archeologicznym w Odessie i o polemice pomiędzy Godfrydem Osowskim a prof. Włodzimierzem Antonowiczem (nr 39 – 1884). W r. 1891 wydał dziełko: Prawo czynszowe (Odessa). Jest to wykład teoretyczny, historyczny i praktyczny stosunków czynszowych na Ukrainie i Podolu. W r. 1892 D. wyjechał z Odessy i odtąd ślad po nim zaginął.

Borowski S., Szkoła Główna Warszawska, W. 1937; »Kraj« 1884; »Tyg. Ilustr.« 1891; Notatki własne; Bibl. prawnicza Adolfa Suligowskiego.

Jan Mioduszewski