INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Julian Kraushar  

 
 
1882-07-05 - 1928-05-14
Biogram został opublikowany w 1970 r. w XV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kraushar Julian (1882–1928), inżynier elektryk. Ur. 5 VII w Warszawie, syn Naftalego i Felicji; bratem stryjecznym ojca był Aleksander Kraushar (zob.). Ukończył szkołę realną Jana Pankiewicza, następnie w r. 1904 Szkołę Techniczną M. Mittego (od r. 1906 Szkoła Mechaniczno-Techniczna H. Wawelberga i S. Rotwanda). W r. 1904 K. wyjechał do Zurychu i tam studiował na politechnice, po czym (1908–9) uzupełnił studia w École Supérieure d’Électricité w Paryżu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera elektryka (1909). W tym okresie pracował w szwajcarskich fabrykach elektrotechnicznych, m. in. w firmie Oerlikon. Brał żywy udział w życiu młodzieży uniwersyteckiej i emigracji polskiej w Szwajcarii. Był jednym z założycieli i prelegentem Polskiego Uniwersytetu Robotniczego w Zurychu. Brał udział w ruchu lewicowo-niepodległościowym jako członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), (ok. 1905). Po powrocie do kraju na przełomie l. 1909/10 osiadł na stałe w Warszawie i pracował w przedstawicielstwach firm elektrotechnicznych Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) i Brown Boveri Compagnie (BBC).

W chwili wyjścia Rosjan z Warszawy w r. 1915 wstąpił do straży obywatelskiej i pozostawał tam do czasu zmiany jej na policję państwową. W r. 1917 uczestniczył w Nadzwyczajnym Zjeździe Techników Polskich i w Sekcji Elektrotechnicznej wygłosił referat Prawodawstwo elektryfikacyjne („Pamiętnik Nadzwyczajnego Zjazdu Techników Polskich w Warszawie w r. 1917”, W. 1917). Do r. 1918 pracował w magistracie m. st. Warszawy w charakterze inżyniera miejskiego sekcji dostaw nakazanych. W r. 1918 założył własne przedsiębiorstwo, które pod nazwą «Biuro Techniczne inż. Julian Kraushar» istniało także po śmierci K-a, aż do wybuchu wojny w r. 1939. Biuro to oprócz sprzedaży różnego rodzaju aparatów i przyrządów pomiarowych, zakładania dźwigów osobowych i towarowych (przedstawicielstwo firmy Stigler) udzielało również bezpłatnych porad fachowych. Utrzymywało ono żywe kontakty z przedstawicielami wielu firm zagranicznych oraz zaopatrywało w sprzęt badawczy i pomiarowy laboratoria naukowe wielu uczelni i zakładów naukowych. K. był organizatorem i współzałożycielem Polskiego Związku Przedsiębiorstw Elektrotechnicznych, w którym w l. 1925–7 sprawował funkcję dyrektora, przyczyniając się w sposób wybitny do rozrostu tej organizacji. Do końca życia był członkiem rady i zarządu tej instytucji. Jednocześnie brał udział w wielu komisjach, powołanych przez Stowarzyszenie Elektryków Polskich, wszędzie wyróżniając się inicjatywą, pracowitością i talentem organizacyjnym. Brał udział w pracach Tow. Przyjaciół Dzieci, przy którym powstała pracownia psychotechniczna jego imienia. Był członkiem Koła Elektrotechników przy Stowarzyszeniu Techników w Warszawie.

K. brał udział w I Zjeździe Elektrotechników Polskich w Warszawie (7–9 VI 1919), na którym powołano do życia Stowarzyszenie Elektryków Polskich. Na I Ogólnokrajowym Zjeździe Polskich Kupców i Przemysłowców Elektrotechnicznych (8–10 XII 1922) w Warszawie wygłosił referat pt. Ustawodawstwo w związku z elektryfikacją kraju. Był autorem kilku artykułów zamieszczonych w „Przeglądzie Technicznym”, np. Projekt i zarys działalności Państwowego Urzędu Elektryfikacyjnego, Projekt prawa drogowego dla urządzeń elektrycznych użyteczności publicznej (1918 nr 1–4) oraz współautorem (wraz z T. M. Arlitewiczem, A. Kühnem, K. Mechem i S. Wysockim) pracy pt. W sprawie elektryfikacji Polski (W. 1919), w której zamieścił referat pt. Stan prawodawstwa na Zachodzie w związku z elektryfikacją. W l. 1926–8 był członkiem Komisji Urządzeń Dźwigowych Polskiego Komitetu Elektrotechnicznego. Zmarł 14 V 1928 r. w Warszawie, pochowany na cmentarzu żydowskim.

Od r. 1907 był K. żonaty z Wandą z Fromów (30 III 1884 – 17 XII 1940), która w czasie swych studiów na wydziale ekonomii politycznej uniwersytetu w Zurychu należała do SDKPiL. Po powrocie do kraju zajmowały ją zagadnienia równouprawnienia kobiet i zbliżenia żydowskiej młodzieży proletariackiej do kultury polskiej. Należała do współzałożycieli Klubu Demokratycznego, była inicjatorką Tow. Opieki nad Dzieckiem. Otruła się w getcie warszawskim. Krausharowie pozostawili jedyną córkę Teofilę, zamężną Bystrzanowską, profesora Studium Doskonalenia Lekarzy w Akademii Medycznej w Warszawie.

 

Eytner T. J., Monografia Szkoły Mechaniczno-Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie 1895–1907, W. 1908 s. 79, 123; Gospodarka elektryczna w Polsce, W. 1930 s. 1078–9; Historia Stowarzyszenia Elektryków Polskich 1919–1959, W. 1959 s. 33; Kalendarz informacyjno-encyklopedyczny, W. 1915 s. 275, 1920 s. 303; Księga inżynierów mechaników polskich, W. 1935 s. 164 (ogłoszenie firmowe); – Sprawozdanie Polskiego Związku Przedsiębiorstw Elektrotechnicznych za rok 1926, W. 1927; – „École Supérieure d’Électricité” (Paris) 1965 s. 133, 228; „Przegl. Elektrotechniczny” 1919 nr 1, 1926 nr 5, 1928 nr 11 (wspomnienie i fot.); „Roczn. Pol. Przemysłu i Handlu” 1938 poz. 1777 (ogłoszenie firmowe); „Spraw. i Prace Pol. Komitetu Elektrotechnicznego” T. 3: 1928 nr 4 s. 29; „Teletechnik” 1938 nr 7, 8, 9 s. 61 (ogłoszenie firmowe); „Wiad. Pol. Komitetu Elektrotechnicznego” 1926 nr 1, 1927 nr 9; – Informacje córki Teofili Bystrzanowskiej; – Informacje o Wandzie Krausharowej na podstawie materiału dostarczonego przez Felicję Turynową.

Jerzy Kubiatowski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Janusz Jędrzejewicz

1885-06-21 - 1951-03-16
premier II RP
 

Aleksander Żabczyński

1900-07-02 - 1958-05-31
aktor
 

Kazimierz Dłuski

1855-11-01 - 1930-09-06
lekarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Robert Lamezan-Salins

1869-08-14 - 1930-11-29
generał
 

Alfred Nossig

1864-04-18 - 1943-02-22
literat
 

Stefan Sieczkowski

1881-04-09 - 1944-12-25
prawnik
 

Ludwik Henryk Spiess

1820-03-05 - 1896-09-05
farmaceuta
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.