Dziedzicki Anastazy Andrzej (1742–1818), h. Sas, bazylianin. Urodził się 28 VIII w Kańczudze z ojca Szymona i matki Marianny z Maksymowiczów. Uczęszczał do szkół jarosławskich i jako retor wstąpił 9 II 1762 w Poczajowie do bazylianów. Tamże złożył śluby zakonne i wysłany został na dalsze studia retoryczne do Białegostoku, skąd po półtorarocznym pobycie przeniósł się do Zahajec na studia filozoficzne, które uwieńczył magisterium z nauk wyzwolonych i filozofii. W r. 1767 otrzymał dyspozycję do Lubaru na magistra infimy. W r. 1768 był już alumnem Seminarium Papieskiego w Wilnie i przez 4 lata studiował teologię w Akademii Wileńskiej oo. jezuitów, uzyskując licencjat św. teologii. Po święceniach kapłańskich (1772) zamieszkał w Zahorowie i oddał się pracy kaznodziejskiej. Zasłynął z wymowy i dlatego na prośbę T. Czackiego został wysłany do Brusiłowa w charakterze kapelana i kaznodziei. Po powrocie był kolejno misjonarzem i kaznodzieją w Zamościu (1774), Łucku (1775) i we Lwowie u św. Jerzego (1776), po czym oddawał się jakiś czas profesurze. Uczył teologii moralnej najpierw w Satanowie (1777–9), gdzie był nadto spowiednikiem i wikariuszem, następnie w Ławrowie (1779–81). W r. 1781 został przełożonym klasztoru w Sokulcu, a potem około r. 1809 ihumenem w Krasnopuszczy, skąd uczestniczył w kapitule prowincjonalnej krechowskiej. Umarł 8 I 1818 w Żółkwi.

D. miał młodszego brata Kasjana Konstantego, również bazylianina.

Boniecki; Katalogi bazyliańskie druku poczajowskiego 1774–8; »Analecta OSBM.«, Żółkiew 1932, IV 215–6; Liber examinum admittendorum ad Novitiatum, 16 (rpk.); Cathal. alphabeticus, 43, 223 (rkp.); Księga historii monast. złoczowskiego, 37–99 (rkp.); Księga aktów klasztoru złoczowskiego ZSBW. (rkp.); Actorum monast. Lauroviensis OSBM. liber I, 1771–84 (rkp.); Libri mortuorum relig. OSBM. (rkp.).

Ks. Józefat Skruteń ZSBW