Gasztołd Andrzej, prawdopodobnie syn poprzedniego, żonaty z córką Michała Awdańca, pana na Buczaczu (występującego w ll. 1379–92), zjawia się pierwszy raz w charakterze starosty wileńskiego na dokumencie króla Władysława Jagiełły dla kościoła w Obokach z d. 1 VI 1387. W ll. 1387–90 ręczy wespół z innymi bojarami litewskimi za Hryćkę Konstantynowicza i za Bratoszę, świadczy na dokumencie Witołda z 2 II 1395 jako Andreas alio nomine Gastoldus, wreszcie bierze udział w układach Witolda z Krzyżakami w kwietniu 1398. W akcie salińskim z 12 paźdz. tegoż roku występuje w charakterze starosty krewskiego, na którym to urzędzie spotykamy go jeszcze w akcie unii wileńskiej z 18 I 1401. Ostatni raz widzimy go w r. 1404, kiedy to bez żadnego tytułu urzędowego świadczy na akcie pokoju raciąskiego z 22 V oraz na szeregu aktów dodatkowych Witolda do tegoż traktatu z 17 VIII 1404. Mylnie uważa się go (Jakubowski) za dobrodzieja Akademii Krakowskiej. Miał trzech synów: 1) Taliwojsza, który wraz z ojcem występuje na akcie unii wileńskiej r. 1401, 2) Piotra, wspomnianego w dokumencie z 6 IX 1431 pośród bojarów litewskich, stronników Świdrygiełły, którzy w bitwie pod Łuckiem dostali się do niewoli królewskiej, 3) Jana, czyli Iwaszkę (ob. niżej).
Po tragicznej śmierci starosty Wielony w r. 1364 potomkowie jego przenieśli się na Litwę w okolicę Geranon w pow. oszmiańskim. Mamy na to pewne wskazówki. W procesie o granice między Żmudzią a Kurlandią ok. r. 1404 świadkowie pruscy złożyli zeznanie, w którym stwierdzali, że kiedy przed 40 laty (1364) Krzyżacy »odzyskali« Wielonę, było tam trzech starostów litewskich, z których jednym był »Gawstod«; potomkowie ich przenieśli się na Litwę pod Kulwę koło Wiłkomierza. Nie jest ta wiadomość dość ścisła i odnosi się niewątpliwie do dwóch innych starostów wspomnianych w tym akcie, ślady bowiem źródłowe Gasztołdów prowadzą w inną stronę. Oto rejzy krzyżackie z ósmego dziesiątka w. XIV kierują nas w okolicę Geranon, wspominając o dworze G-da zwanym Gasztowtendorf, położonym »in Gebiete czu Geranenen«. Z określeń położenia tego dworu w rejzach wnosić można, że leżał on w obrębie Geranon Murowanych (w sąsiedztwie Geranon Starych, czyli Subolnik, gdzie był dwór wojewody wileńskiego Moniwida). Oprócz dworu geranońskiego mieli Gasztołdowie już w końcu w. XIV jakąś posesję w samym Wilnie, gdzie także inni współcześni panowie litewscy posiadali swoje udziały gruntowe, a nawet niektórzy, jak Moniwid, dworzyszcza. W przywileju Jagiełły dla kościoła wileńskiego z 17 II 1387 jest wzmianka o ogrodzie (Andrzeja) G-a, położonym »iuxta civitatem inter quendam montem versus meridiem et circa civitatem Vilnensem ac fluvium ad occidentem situm«. Ogrodu G-da szukać tedy należy między Górą Bouffałową a rzeką Wilią i drogą zdążającą wzdłuż niej z grodu wileńskiego na zachód.
Krupowicz, Zbiór dyplomatów nr 2; »Kwart. Histor.« IX, s. 634, XXII, s. 396; Kodeks katedry i diec. wileń. wyd. Fijałek-Semkowicz nr 9, 125; Cod. epist. Vitoldi nr 179, 233, 234, 295–7; Bunge, Livl. Urkb. IV, nr 1479; Turgeniew, Supplementum nr 111; Cod. epist. s. XV, t. I, 1, nr 73; Semkowicz Wł., O litewskich rodach bojarskich zbratanych z szlachtą polską w Horodle 1413 r. (Roczn. Tow. Herald, t. VI, s. 119 i 124); Boniecki A., Poczet rodów W. X. L. (sub voce).
Władysław Semkowicz