Podlasiecki Kazimierz (1923–1974), grafik. Ur. 2 XI w Toruniu, był synem Augustyna, majora WP i szefa fortyfikacji Chełmna, oraz Janiny z Siemaszków. Po ukończeniu w Warszawie konspiracyjnej szkoły średniej kształcił się od r. szk. 1945/6 w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (ASP) i w r. 1951 wykonał pracę dyplomową z grafiki u Wacława Radwana. P. specjalizował się w grafice warsztatowej i użytkowej oraz w wystawiennictwie. Jeszcze jako student ASP, wraz z grupą kilku przyjaciół z Akademii posiadających wspólne schronienie czy rodzaj pracowni w gmachu ówczesnej YMCA przy ul. Konopnickiej, utrzymywał się z wystawiennictwa i dekoracji wnętrz. Po uzyskaniu dyplomu ASP zajmował się wystawiennictwem. Projektował liczne wystawy krajowe i zagraniczne, m. in. w lipcu 1952 wystawę do Wiednia z okazji jubileuszu „Volksstimme”, w sierpniu 1952 wystawę do Holandii z okazji jubileuszu „De Waarheid” oraz stoiska «Aleja Praw Człowieka» i «Kobieta Polska» na Międzynarodowe Targi Lipskie. Był autorem grafiki na całej wystawie «Wielki Proletariat» w Warszawie (wrzesień 1952), projektował m. in. wystawę «Powstanie styczniowe 1863» w Muzeum Historycznym m. st. Warszawy (1952–3), wystawę «Marks, Engels, Lenin i Stalin» w Pałacu Kultury i Nauki, dekorował Nowy Świat na 22 lipca 1953, zaprojektował dwie sale na wystawie «Odrodzenie w Polsce» w Muzeum Narodowym w Warszawie (1953). Uczestniczył w wystawie «X lat Ludowego Wojska Polskiego w twórczości plastycznej» (Zachęta, 1953). Był autorem pawilonu leśnictwa na «Centralnej Wystawie Rolniczej» w Lublinie (1954), brał udział w zorganizowanej przez Naczelną Organizację Techniczną wystawie «Postęp techniczny w służbie człowieka» w Muzeum Techniki (1955).
Po r. 1956, w związku ze znacznym ograniczeniem wydatków na wystawiennictwo, dekorację budynków i sal gmachów rządowych, P. przestawił swą twórczość na mniejsze formy: liternictwo, znaki i blankiety firmowe, dyplomy, foldery, opakowania itp. Do tych prac wnosił wiele inwencji i nowych koncepcji plastycznych i kolorystycznych. Pracowity i wymagający, wykonywał wiele wersji każdego projektu. W tym okresie podjął pracę w instytucjach państwowych. W l. 1960–2 był doradcą do spraw reklamy w Centrali Handlu Zagranicznego «Metalexport», w l. 1962–5 był starszym projektantem w Dziale Opakowań Centralnego Biura Wzornictwa Przemysłu Lekkiego, w l. 1965–7 kierownikiem graficznym Biura Opakowań Związku Spółdzielczości Inwalidzkiej, od r. 1967 kierownikiem artystycznym pracowni graficznej «Art». W r. 1962 był autorem ekspozycji stoiska «Metalexportu» na targach w Hanowerze, gdzie niezwykle pomysłowo reklamowany był ówczesny polski wynalazek «Kret» – urządzenie do przeciągania kabli podziemnych. Współpracował przez wiele lat z Muzeum Historycznym m. st. Warszawy; m. in. był autorem i wykonawcą projektu map dla wystawy zorganizowanej tamże w r. 1963 dla uczczenia setnej rocznicy wybuchu powstania styczniowego. Był twórcą nagrodzonego w r. 1955 w Anglii znaczka pocztowego z głową Fryderyka Chopina. Opracował graficznie następujące wydawnictwa: album „Chopin w kraju” (W. 1955, wydanie w kilku językach), „Bedeker polski” (wyd. AGPOL opracowanie graficzne map i planów miast, wyd. w językach niemieckim i angielskim), ilustracje medyczne do prac onkologa Tadeusza Lewińskiego, ilustracje do książek repertuarowych o tematyce tanecznej. W r. 1967 był redaktorem technicznym czasopisma „Gospodarski Chów Zwierząt”. Opracował graficznie programy VII i VIII międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie w r. 1967 i 1968. W r. 1969 opracował graficznie „Almanach Polonii”.
P. był działaczem społecznym Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP). W l. 1953–7 wchodził w skład Komisji Lokalowej Okręgu Warszawskiego ZPAP, w l. 1955–9 był członkiem i przewodniczącym Zarządu Podsekcji Grafiki Artystycznej Okręgu Warszawskiego ZPAP. Współdziałał wówczas w akcji popularyzacji grafiki w środowisku warszawskim i przy konkursach na «Najlepsza grafikę miesiąca». W l. 1961–70 był sekretarzem Zarządu Okręgu Warszawskiego ZPAP. W l. 1961–71 był członkiem komisji Artystycznej Okręgu Warszawskiego. Uczestniczył też w komisjach artystycznych Stołecznej Rady Narodowej. Po długiej chorobie P. zmarł 27 VI 1974. Pochowany został na wojskowym cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Żonaty po raz pierwszy z malarką Marią Słoniowską, po raz drugi (od r. 1956) z Marią z Wasiłowskich, instruktorką i choreografką, P. pozostawił z drugiego małżeństwa córkę Agnieszkę.
Artyści plastycy okręgu warsz. ZPAP 1945–1970; – Piwocki, Hist. Akad. Sztuk Pięknych w W.; – Zarząd Główny ZPAP: Kwestionariusz osobowy oraz inne materiały w teczce artysty; – Informacje Marii z Wasiłowskich Podlasieckiej.
Maria Zakrzewska