INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Konstanty Lubecki (Drucki-Lubecki)     
Biogram został opublikowany w 1972 r. w XVII tomie Polskiego Słownika Biograficznego
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Lubecki (Drucki-Lubecki) Konstanty (1893–1939), pułkownik dyplomowany W. P. Ur. 13 III w majątku Porochońsk-Pińsk; syn Hieronima i Marii z Goetzendorf-Grabowskich. Ukończył Liceum Aleksandrowskie w Petersburgu. Od lipca 1914 służył w gwardyjskiej artylerii konnej. Po ukończeniu Mikołajewskiej Szkoły Jazdy w Piotrogrodzie i awansie na podporucznika przesłużył rok 1915 w 17 p. dragonów, skąd w grudniu t. r. w stopniu porucznika przeniesiony został do 12 p. huzarów, gdzie pozostał do maja 1917. Do Wojska Polskiego przyjęty 28 XII 1918 w stopniu rotmistrza, od stycznia 1919 dowodził czasowo 13 p. ułanów. Na froncie wschodnim walczył jako dowódca szwadronu (od czerwca 1919). Zweryfikowany w stopniu rotmistrza (kwiecień 1920), objął stanowisko zastępcy dowódcy 13 p. ułanów, a w marcu 1922 przeszedł na stanowisko oficera sztabowego 23 p. ułanów. Po awansowaniu w t. r. do stopnia majora (ze starszeństwem od 1 VI 1919) został pierwszym zastępcą dowódcy 23 p. ułanów. W listopadzie t. r. objął funkcję zastępcy dowódcy pułku do spraw szkolenia. W październiku 1923 skierowany został do Wyższej Szkoły Wojennej; po ukończeniu tejże (październik 1925) został dyrektorem nauk w Oficerskiej Szkole Kawalerii w Grudziądzu. Od kwietnia 1926 przeszedł do kadry oficerów kawalerii przy Departamencie Kawalerii Min. Spraw Wojsk.; już w styczniu 1927 jako podpułkownik został dyrektorem nauk w Obozie Szkolnym Kawalerii. W listopadzie 1928 objął stanowisko zastępcy dowódcy 13 p. ułanów, a w kwietniu 1929 dowódcy 2 p. szwoleżerów. Awansowany w styczniu 1932 do stopnia pułkownika, przeszedł w kwietniu t. r. do Wyższej Szkoły Wojennej jako kierownik przedmiotu (taktyka kawalerii).

We wrześniu 1939 dowodził Wileńską Brygadą Kawalerii, wchodzącą w skład Armii «Prusy». Walczyła ona do 8 IX na lewym brzegu Wisły w rejonie Piotrków–Opoczno–Kozienice, następnie przeszła do obrony przedmieścia, aby umożliwić odwrót dywizjom piechoty (do 9/10 IX). Pod naporem przeważających sił nieprzyjaciela oddziały brygady rozpoczęły nieco wcześniej przeprawę, która, prowadzona w sposób niezorganizowany, spowodowała znaczne straty w ludziach i sprzęcie, a dowódca utracił z nią kontakt oraz kontrolę. Resztki tej brygady z dowódcą weszły następnie w skład kombinowanej brygady kawalerii płka Adama Zakrzewskiego (między 12–14 IX). W następnych dniach przesunęła się ona w rejon lasów Kraczów. Po 17 IX jednostki tej kombinowanej brygady dostały się, przez Majdan Ruszkowski–Suchowolę–Kaczorki, w okolice Stanisławowa, z zamiarem przedostania się do Rumunii. Dn. 26 IX 1939 resztki Wileńskiej Brygady Kawalerii zetknęły się z oddziałami radzieckimi pod miejscowością Leszczesne, gdzie L. odniósł ciężką ranę i dostał się do niewoli. Został następnie odbity; dalsze jego losy nie są znane. Odznaczony był Krzyżem Virtuti Militari kl. V, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi oraz medalami pamiątkowymi krajowymi i zagranicznymi.

Od 10 IX 1924 L. był żonaty z Marią Antoniną Krasińską. Miał dwie córki: Teresę (ur. 1925) i Elżbietę (ur. 1929).

 

Lista starszeństwa oficerów zawodowych, W. 1922 s. 157, Rocznik oficerski, W. 1923, 1924, 1928, 1932; – Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej, W. 1969; Głowacki L., Sikorski A., Kampania wrześniowa na Lubelszczyźnie w 1939 roku, L. 1966 I–II; Mitkiewicz L., Kawaleria samodzielna R. P. w wojnie 1939 r., Toronto 1964; Załuski Z., Rzecz o mitach i mistyfikacjach, „Wojsko Lud.” 1959 nr 9 s. 16; – PSZ, I; Romeyko M., Przed i po Maju, W. 1967 II; W 50-lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969 (fot. przy s. 200, W. Chocianowicz); Zakrzewski A., Wspomnienia. Wrzesień 1939, W. 1959 s. 186, 188, 217, 235; – Centr. Arch. Wojsk: Akta personalne t. 1925.

Bolesław Woszczyński

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Jan Kanty Federowicz

1858-08-06 - 1924-07-13
prezydent Krakowa
 

Alfred Wysocki

1873-08-26 - 1959-09-03
dziennikarz
 

Tytus Czyżewski

1880-12-28 - 1945-05-05
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Roman Plenkiewicz

1833-01-21 - 1910-10-04
pedagog
 

Tadeusz Rittner

1873-05-31 - 1921-06-19
pisarz
 

Kazimierz Ignacy Sosnowski

1875-09-15 - 1954-12-15
polonista
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.