Dobrski Leopold (1824–1905), sybirak, powstaniec 1863 r., poeta. Rodzina D-ich h. Jastrzębiec pochodziła z Mazowsza. Praszczur Jakub D. otrzymał nobilitację pod murami Wiednia 1683 r. Wnuk Jakuba, Jan, był chorążym konfederacji barskiej. Syn jego Hipolit, oficer wojsk Napoleona, brał udział w powstaniu 1831 r., Leopold D., syn Hipolita i Wiktorii z Krzemińskich, urodził się w Mławie, gdzie ojciec jego był naczelnikiem komory. Po odbyciu studiów szkolnych zamieszkał z rodzicami w Warszawie, dokąd przeniesiono ojca jego z Kielc, gdzie był naczelnikiem Komory Konsumowej od r. 1833 do 1838, na stanowisko urzędnika do szczególnych poruczeń Komisji Rząd. Przych. i Skarbu. Tu Leopold D. zyskał rozgłos wśród młodzieży przez swe utwory poetyckie, które w rękopisach obiegały cały kraj. Szczególnie ceniony był poemat pt. Karol Levitoux, poświęcony pamięci ucznia bohatera z Łukowa. Leopolda D. zwano wtedy »wieszczem mazowieckim«. Ścigany za sprawę Ściegiennego, D. wyjechał za granicę do Paryża. Tam jako emigrant pozostawał w bliskich i serdecznych stosunkach z A. Mickiewiczem. W r. 1846 wrócił potajemnie do kraju. Schwytany jako emisariusz, skazany został na śmierć. Na skutek starań rodziny karę śmierci zamieniono na 10 lat ciężkich robót na Syberii za Bajkałem, dokąd wysłano go po 2-letnim więzieniu w cytadeli warszawskiej. Na zesłaniu napisał parę utworów poetyckich, które wydano pt. Śpiewy z pustyni dopiero w r. 1896 w Paryżu pod pseudonimem »Jan z Jassyru«. Później napisał pamiętnik De Paris à Irkoutsk. D. powrócił do kraju w r. 1859. Ożenił się z Jadwigą Wolską, siostrzenicą St. Jachowicza, i miał z nią syna Józefa. Następnie brał D. czynny udział w organizowaniu powstania styczniowego. Wtedy to stracił szwagra, Kazimierza Wolskiego, kapitana garybaldczyka, który, wzięty w potyczce pod Unieckiem (pow. sierpski), został rozstrzelany w Modlinie. Za udział w powstaniu zesłano D-go do Kazania na 3 lata. Po powrocie przez szereg lat prowadził zakład rolniczo-handlowy w Wyszogrodzie. Ostatnie swe lata spędził wraz z żoną († 1896) u syna Józefa w Paryżu; tu zmarł w r. 1905.
Fotografia Leopolda w Muzeum Tow. Nauk. Płockiego.
Bibliografia jak przy Józefie; ponadto: Janik J., Dzieje Polaków na Syberii.
Aleksander Maciesza