Drewnowski Rafał (1834–1900), ksiądz-lekarz, sybirak. Ur. 23 X, wstąpił w r. 1853 do zgromadzenia ks. misjonarzy w Warszawie, gdzie otrzymał w r. 1858 święcenia kapłańskie. Następnie był przejściowo zajęty przy kościele św. Krzyża i w Szpitalu Dziec. Jezus w Warszawie, po czym wysłano go (1859) na profesora historii kośc. do seminarium duch. w Płocku. W r. 1863 został skazany na zesłanie do Tunki, gdyż »przebiegał w charakterze ajenta Centralnego Komitetu Narodowego gubernię płocką w ubraniu cywilnym z fałszywym paszportem, zbierał tzw. podatek narodowy, odbierał przysięgę rewolucyjną oraz mianował dziesiętników i setników w czynnej organizacji rewolucyjnej«. Wobec zakazu sprawowania funkcji kapłańskich, zajął się D. w Tunce leczeniem chorych, do czego wykazywał z dawna dziwną skłonność i rzadkie uzdolnienie. Już z Warszawy i Płocka wyniósł zadziwiające oczytanie w literaturze medycznej. Tam też stykał się z lekarzami i zapoznał z zawodową ich praktyką. W Tunce doszedł D. w tym względzie do takiej perfekcji, że imię jego stało się głośne aż w Irkucku, gdzie z uznaniem wyrażali się o nim lekarze. W dowód dużego poważania D-go, powierzył rząd jego opiece szpital w Minusińsku, w gub. jenisejskiej. Nie korzystając z amnestii, pozostał D. na tym stanowisku do swej śmierci w l. 1893–1900.

Catalogus cleri… dioecesis Plocensis, 1860; Catalogus cleri archidioec… Varsav. 1859; (Nowakowski Wacław), Wspomnienie o duchowieństwie polskim, znajdującym się na wygnaniu w Syberii w Tunce przez E(dwarda) z S(ulgostowa), P. 1875, odbitka z »Kuriera Pozn.«; Librowicz Z., Polacy w Syberii, Kr. 1884; Catalogue des maisons et du personnel de la Congrégation de la Mission, Paris 1893; Pietrzak J. S., Księża powstańcy 1863 r., Kr. 1916, wyd. II; Janik M., Dzieje Polaków na Syberii, Kr. 1928; Kubicki P. ks., Bojownicy kapłani, II, Sandomierz 1933; Obertyński Ż. ks., Świętokrzyscy misjonarze a powstanie styczniowe, » Kurier Warsz.« 1938, nr 78.

Ks. Franciszek Śmidoda