INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Walenty Baranowski      pogrzeb Walentego Baranowskiego - Wędrowiec. R.44, nr 32 (11 sierpnia 1906), s. 631 - w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie - źródło kopii cyfrowej: POLONA.pl

Walenty Baranowski  

 
 
1882 - 1906-08-02
Biogram został opublikowany w 1935 r. w I tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Baranowski Walenty (1882–1906), działacz narodowo-robotniczy. Po ukończeniu kilku klas szkoły średniej, drobny urzędnik prywatny, rozpoczął działalność agitacyjną w Warszawie latem 1905 r. na własną rękę. Szczupły, nerwowy, pełen temperamentu mówca, urządzał improwizowane wiece dla robotników, wychodzących z bram fabrycznych, czem zwrócił na siebie uwagę działaczy narodowych, zorganizowanych od r. 1901 w tajny związek im. Jana Kilińskiego dla walki o Polskę niepodległą i demokratyczną. Zrazu współpraca B-go z kilińczykami była luźna: przemawiał, tworzył liczne koła, których młodsze żywioły przejmował Związek Kilińskiego, a starsze – Narodowy Związek Robotniczy. Po przeprowadzeniu stosownej obserwacji, B. został przyjęty do Związku Kilińskiego. Impulsywny i gorący, nadawał się lepiej do agitacji, niż do systematycznej pracy organizacyjnej. Raz w jesieni 1905 r. wystąpił w obronie bitego przez policję przechodnia, gdy miał w kieszeni »ustawę« kółka, tj. pierwszego szczebla organizacji; B-go aresztowano i niebezpieczny papier zdradził żandarmom tajemnicę Związku. Uwięziony w jednym z fortów cytadeli warszawskiej, B. doczekał się »dni konstytucyjnych« i odzyskał wolność. Zdolności jego agitacyjne wyzyskał Narodowy Związek Robotniczy do walki z działalnością strejkową socjalistów, zwłaszcza Socjalnej Demokracji Król. Pol. i Litwy. B. zdobył wielką popularność i wpływy wśród robotników warszawskich, zwłaszcza garbarzy. Wiosną r. 1906 wyjechał do Zagłębia Dąbrowskiego; w końcu czerwca został ranny kulą socjalistów na wiecu kopalnianym w Dąbrowie. Sprowadzony przez narodowców do Warszawy, skłonił garbarzy do zaniechania wyniszczającego ich strejku. Zato został zastrzelony przez bojówkę socjalistyczną 2 VIII. Ogromne tłumy odprowadziły jego trumnę na cmentarz powązkowski, manifestując w ten sposób przeciw załatwianiu sporów politycznych brauningiem. Nie była to pierwsza ofiara morderstwa politycznego wśród członków N. Z. R.; kilkanaście zamachów poprzedziło śmieć B-go, ale żadna z ofiar poprzednich nie zrobiła tak głębokiego, trwałego wrażenia, toteż robotnicy narodowcy pomścili śmierć swego przywódcy na osobach jego zabójców.

 

»Kurjer Warsz.« 1906; Bujalski Mieczysław, Związek im. Jana Kilińskiego, W. 1930; Informacje dra A. Rząda.

Red.

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.