Dąbrowski Tomasz, w zakonie Aurelian (1761–1801), trynitarz, spiskowiec, sybirak. Ur. w Kobryniu 29 XII. W r. 1780 wstąpił do zakonu trynitarzy w Trynopolu pod Wilnem, śluby zakonne złożył w Beresteczku r. 1781. W r. 1795 został wizytatorem klasztorów trynitarskich, a później przeorem klasztoru beresteckiego. Od r. 1797 brał czynny udział w akcji spiskowej wołyńsko-wileńskiej. Nawiązał styczność ze spiskowcami wileńskimi: ks. Ciecierskim i ks. Ziułkowskim, i ułatwiał ochotnikom przedostawanie się za kordon do legionów. Wykrycie tego spisku przez władze rosyjskie spowodowało aresztowanie ks. D-go w Beresteczku 11 XI i przewiezienie następnie do Wilna. Uważano go za »duszę i pierwszego aktora całego zbrodniczego zamachu«. W śledztwie bity i znieważany, załamał się i swymi zeznaniami obciążył wielu spiskowców galicyjskich oraz wileńskich, zwłaszcza ks. Ciecierskiego. Zeznania poczynione przez ks. D-go Repnin, gen.-gub. lit., zakomunikował władzom austriackim, co pociągnęło za sobą aresztowanie członków asocjacji lwowskiej. D. razem z innymi spiskowcami został wywieziony do Petersburga, gdzie w senacie toczyła się jego sprawa. Wyrokiem 2 XII 1797 skazany był na katorgę, piętnowanie i wydarcie nozdrzy. Paweł złagodził wyrok, skazując ks. D-go na katorgę w Nerczyńsku. Później przeniesiono go do Błahodacka, gdzie odbywał katorgę w strasznych warunkach. Zwolniony później »na kwaterę«, zmarł w Narymie 3 XI 1801. D. był autorem wydanej w Wilnie De triplici magisterio S. Joann. de Matha oratio panaegyrica.

Ciecierski, Pamiętnik, Lw. 1865; Wołyniak, Notatka o niekt. siedzibach trynit., Kr. 1912; Miller, Pierwsza konspiracja lit., Kr. 1936; Kukiel, Próby powst. po 3. rozb., W. 1912; Mościcki, Dzieje porozb. Litwy i Rusi, Wil. 1914.

Janusz Iwaszkiewicz