INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Władysław Majewski  

 
 
1830 - 1887-01-29
Biogram został opublikowany w 1974 r. w XIX tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Majewski Władysław, pseud. Żaboklicki (1830–1887), komisarz Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym. Był synem Józefa i Agaty Niezgodzi[e]ńskiej, bratem Wincentego (zob.) i Karola (zob.). Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie. Gospodarstwem rolnym zajmował się najpierw w majątku Zagórzany w pow. olkuskim, potem zakupił Dylów w pow. wieluńskim, a w r. 1856 ożenił się. W r. 1861 był członkiem Tow. Rolniczego; od r. 1862 należał do organizacji «białej» i z jej ramienia w końcu t. r. został naczelnikiem wojewódzkim kaliskim. Po wybuchu powstania nawiązał stosunki z organizacją «czerwoną», a w marcu t. r., z chwilą przystąpienia «białych», został naczelnikiem cywilnym woj. kaliskiego już z ramienia Rządu Narodowego (RN). O. Awejde uważał go za najsprawniejszego z ówczesnych naczelników województw. W połowie lipca na skutek aresztowania jego sekretarza E. Prądzyńskiego M. musiał ukryć się i prosił o dymisję. W sierpniu brat jego Karol, faktyczny kierownik RN, skierował go do Krakowa jako komisarza rządowego Galicji Zachodniej.

W Krakowie M. posługiwał się fałszywymi dokumentami na nazwisko Żaboklicki i znany był pod tym nazwiskiem. Rząd wrześniowy usunął go ze służby 2 X 1863 jako zbyt uległego galicyjskiemu ziemiaństwu. M. w 4 dni potem zdał sprawę z urzędowania R. Trauguttowi, bawiącemu przejazdem w Krakowie. Traugutt, doszedłszy do władzy, powołał M-ego na wyższe stanowisko komisarza pełnomocnego w zaborze austriackim. Z przydanym sobie od grudnia ziemiańskim co do składu Wydziałem RN w tej dzielnicy M. współpracował aż nadto, wg poglądu Traugutta, który wytykał mu ostro, że broni interesów prowincji wbrew linii politycznej RN; niewiele też zdziałał M. dla ożywienia pomocy Galicji dla powstania. Po ogłoszeniu w Galicji stanu oblężenia wydał 2 III 1864 odezwę nawołującą członków organizacji do wytrwania w pracy, sam jednak zbiegł za granicę już w parę tygodni później. W końcu kwietnia t. r. był już w Paryżu. Dn. 23 I 1865 w obszernym memoriale tłumaczył się Izbie Obrachunkowej, która sprawdzała rachunki za czas jego urzędowania. W październiku t. r. wybierał się do Drezna na spotkanie z żoną i dziećmi. W r. 1867 wrócił do kraju i pracował w bankach w Krakowie i Stanisławowie. W l. 1876–9 był agentem Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemysłu w Oświęcimiu. Następnie pracował w Union-Bank w Wiedniu, dokąd przeniósł się z rodziną. W ostatnich latach pobytu w Wiedniu był jednym z dyrektorów tegoż banku. Uzyskawszy amnestię, przyjął posadę rządcy dóbr Orzeszków w Zakozielu na Litwie (pow. kobryński). Zmarł tamże 29 I 1887. Imię i nazwisko panieńskie żony nie jest znane.

 

Barwiński E., Zygmunt Kaczkowski w świetle prawdy, Lw. 1920; Kraków w powstaniu styczniowym, Kr. 1968; Jarzębowski J., Traugutt, Londyn 1970; Przyborowski W., Dzieje 1863 r., V 53, 83, 89, 283; Rudzka W., Karol Majewski, W. 1937; Stella-Sawicki J., Galicja w powstaniu styczniowym, Lw. 1909 s. 43; – Avejde, Pokazanija; Deskur B., Dla moich wnuków, w: Powstanie styczniowe na Lubelszczyźnie, L. 1966; Dokumenty Komitetu Centralnego i Rządu Narodowego, Wr. 1968; Janowski J. K, Pamiętniki o powstaniu styczniowym, W. 1923–5 I–II; Wrotnowski A., Porozbiorowe aspiracje polityczne narodu polskiego, Kr. 1898 s. 475; Wydawnictwo materiałów do historii powstania 1863–1864, Lw. 1890 III; Zbiór zeznań śledczych o przebiegu powstania styczniowego, Wr. 1965; Zeznania śledcze o powstaniu styczniowym, Wr. 1956; Ziemiałkowski F., Pamiętniki, Kr. 1904 III 174–6; – „Głos Wolny” 1866 nr z 31 X (wypowiedź L. Mierosławskiego); Gniewosz I. N., Śp. W. M., „Strażnica Pol.” 1887 nr 4 s. 8; – B. Czart.: rkp. 5740; B. Jag.: rkp. 6518; B. Kórn.: rkp. 7403, 7413; B. Narod.: rkp. 6533; B. Ossol.: rkp. 11757; B. PAN: rkp. 1699, 6660; B. Pol. w Paryżu: Izba Obrachunkowa, rkp. 474/3c, 480/2a.

Stefan Kieniewicz

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Józef Unger

1817-04-13 - 1874-02-20
wydawca
 

Józef Brodowski

1828-01-17 - 1900-09-05
malarz
 

Jan Jacyna

1864-12-15 - 1930-12-10
inżynier
 

Oswald Marian Balzer

1858-01-23 - 1933-01-11
historyk prawa
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Antonina Machczyńska

1837-02-19 - 1919-05-09
nauczycielka
 

Hipolit Lipiński

1846-08-14 - 1884-06-27
malarz
 

Jan Ledóchowski

1791-06-23 - 1864-09-10
poseł na sejmy
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.