INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Andrzej (Jędrzej) Franciszek Kucharski  

 
 
1795-11-30 - 1862-01-17
 
Biogram został opublikowany w 1971 r. w XVI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kucharski Andrzej (Jędrzej) Franciszek (1795–1862), filolog. Ur. 30 XI w kolonii Barany niedaleko Pajęczna w woj. sieradzkim, był synem Pawła i Elżbiety z Papiezkich, właścicielki wsi Papieże. Po ukończeniu szkoły wydziałowej w Piotrkowie i departamentowej w Warszawie przez rok pracował w Lublinie jako zastępca profesora szkoły departamentowej. Od r. 1817 studiował w Uniw. Warsz. W r. 1820 przerwał studia i przez jakiś czas pracował w szkole wojewódzkiej w Płocku. Powróciwszy na uniwersytet, kontynuował pracę nauczycielską w szkole ewangelickiej w Warszawie. Po uzyskaniu stopnia magistra nauk i sztuk pięknych (1821) pracował jako nauczyciel języków i literatury starożytnej oraz języka polskiego w szkołach średnich w Kielcach, Lublinie, Kaliszu i Warszawie. Jednocześnie zajmował się gramatyką polską, rosyjską i czeską, ogłaszając rozprawy z tego zakresu w czasopismach warszawskich i lwowskich. Korzystając z pomocy A. Krzyżanowskiego rozpoczął także studia nad językiem serbskim. W r. 1823 przyjęto jego kandydaturę na nie obsadzoną dotąd katedrę «dialektów słowiańskich» w Uniw. Warsz. i wysłano go za granicę na okres trzech lat. Podróż K-ego przeciągnęła się; do Warszawy powrócił dopiero w r. 1830, tuż przed wybuchem powstania listopadowego. Podczas zwiedzania krajów słowiańskich K. nawiązał bliskie kontakty naukowe z uczonymi czeskimi i serbskimi. Niektóre obserwacje i wrażenia z tej podróży opisał w Listach z krajów słowiańskich („Gaz. Pol.” 1828–9). Po powrocie do Warszawy utrzymywał się z lekcji prywatnych. W grudniu 1831 r. otrzymał wprawdzie nominację na stanowisko zastępcy profesora «dialektów słowiańskich», ale nie mógł podjąć wykładów, bowiem wkrótce uniwersytet został zamknięty. Nie powiodły się starania K-ego o uzyskanie katedry we Wrocławiu. W tej sytuacji zmuszony był podjąć pracę w szkolnictwie średnim (1833), najpierw w gimnazjum warszawskim przy ul. Leszno, a później w gimnazjum gubernialnym. W tym czasie zbliżył się do W. A. Maciejowskiego i pomagał mu w pracy nad „Historią prawodawstw słowiańskich”. Jedyną obszerniejszą własną pracą była edycja Najdawniejszych pomników prawodawstw słowiańskich (1838) oparta na materiałach Maciejowskiego. Praca ta, chociaż nie odbiegała swoim poziomem od większości ówczesnych wydawnictw źródłowych, przyjęta została bardzo nieprzychylnie. Po K-m spodziewano się czegoś więcej niż kompilacji odpisów sporządzonych przez kogoś innego i do tego źle w paru miejscach przetłumaczonych. Z innych prac na uwagę zasługuje jeszcze rozprawa O przekładach Pisma świętego na język słowiański („Pam. Religijno-Moralny” T. 25: 1853). Przechodząc w r. 1847 na emeryturę K. nosił się z zamiarem opracowania zebranych przez siebie materiałów, ale nic prawie z tego nie wyszło. Pozostawił jedynie w rękopisie Słownik geograficzny miast i wiosek należących niegdyś do Słowian. Opierając się na etymologii, w całej niemal Europie doszukiwał się pierwotnych siedzib Słowian. W r. 1835 K. czynił starania o wydanie w przekładzie polskim broszury A. Gurowskiego „La verité sur la Russie”. Słowianofilizm K-ego miał oblicze panslawistyczne, co było powodem jego konfliktu z niektórymi kręgami inteligencji warszawskiej. Żona K-ego Józefa (2. v. Wierzbowska) była przełożoną renomowanej pensji żeńskiej w Warszawie. K. pozostawił dwie córki: Bronisławę i Eulalię. Zmarł 17 I 1862 r. w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.

 

Estreicher w. XIX, II 517; Nowy Korbut (Romantyzm), V; Enc. Org.; Uruski; – Bieliński, Uniw. Warsz., I 85, II 121, 138; Francev V., K istorii kafedry slavjanovedenija v Varšavskom Korolevskom Aleksandrovskom Universitete, w: Novyj sbornik statej po slavjanovedeniju, Pet. 1905 s. 354–60; tenże, List A. K-ego do J. E. Purkiniego, „Ruch Liter.” 1931 s. 177–8; tenże, Pis’ma k Vjačyslavu Gankie, W. 1905 s. 569–601; tenże, Pol’skoe slavjanovedenie konca XVIII i pervoj četverti XIX st., Praga 1906 s. 376–491, XI, XII, XXXIII, CLX–CLXIV; Maternicki J., Warszawskie środowisko historyczne 1832–1869, W. 1970; – Żmichowska N., Listy, Wr. 1957 I 150, 682; – Nekrologi z r. 1862: „Bibl. Warsz.” t. 1 s. 448, „Czas” nr 29, „Gaz. Pol.” nr 15.

Jerzy Maternicki

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Józef Kremer

1806-02-22 - 1875-06-02
filozof
 

(Wiktor) Adam Malinowski

1829-12-13 - 1892-05-04
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Ludwik Mierosławski

1814-01-17 - 1878-11-22
dowódca powstań
 

Aleksander Konstanty Nowolecki

1825-04-19 - 1884-12-13
księgarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.