INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Antoni Natanson     

Antoni Natanson  

 
 
1862-10-12 - 1933-12-09
Biogram został opublikowany w 1977 r. w XXII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Natanson Antoni (1862–1933), lekarz ginekolog, działacz społeczny. Ur. 12 X w Warszawie, był synem Henryka (zob.) i Amelii z Mayów, bratem Bronisława (zob.) i Stefana (zob.), bratem przyrodnim Kazimierza (zob.) i Józefa (zob.). Maturę uzyskał w III Gimnazjum w Warszawie w r. 1881, następnie studiował na wydziale lekarskim w Dorpacie, uzyskując w r. 1886 stopień lekarza, a w r. 1888 stopień doktora medycyny na podstawie rozprawy Beiträge zur Kenntnis der Pyrogallowirkung (Dorpat 1888). Uzupełniał wykształcenie za granicą, głównie z ginekologii i położnictwa, zwiedzał kliniki i szpitale w Berlinie, Londynie i Edynburgu, przez rok pracował jako lekarz w zakładzie położniczo-ginekologicznym w Dublinie, w Paryżu dokształcał się głównie w klinikach G. Apostoliego i Rochelota. Powróciwszy do Warszawy, pracował początkowo w I lecznicy dla chorych przychodnich. W r. 1896 został ordynatorem II oddziału ginekologicznego w Szpitalu Starozakonnych przy ul. Pokornej i sam finansował jego rozwój. W r. 1902 Szpital został przeniesiony na Czyste, a w r. 1904 N. dodatkowo został ordynatorem oddziału położniczego tamże. Oba oddziały prowadził wzorowo. Starał się zapewnić nowemu szpitalowi wszystkie nowoczesne urządzenia. Własnym kosztem urządzał pracownie, bibliotekę, muzeum preparatów anatomicznych. Doskonalił technikę operacyjną, był zwolennikiem szerszego zastosowania metody cięcia cesarskiego, stał się jednym z czołowych przedstawicieli ginekologii operacyjnej w kraju. Wykształcił licznych uczniów. Ceniony był jako praktyk. Od ok. r. 1930 był wspólnikiem i lekarzem ordynującym w zakładzie ginekologicznym przy Marszałkowskiej 45. Utalentowany pedagog, prowadził wykłady dla asystentów i słuchaczek Szkoły Pielęgniarek przy tymże szpitalu, której był współzałożycielem.

N. brał czynny udział w pracach Warszawskiego Tow. Ginekologicznego (którego był przez pewien czas wiceprezesem), był od r. 1891 członkiem Tow. Lekarskiego Warszawskiego, członkiem redakcji „Warszawskiego Czasopisma Lekarskiego” i „Kwartalnika Klinicznego Szpitala Starozakonnych”. Był twórcą i prezesem Koła Ordynatorów Szpitali Warszawskich, wiceprezesem Komitetu Budowy Instytutu Patologicznego w Szpitalu, członkiem Rady Opiekuńczej Szpitala, członkiem zarządu Szkoły Pielęgniarek. Pracował w zarządach wielu instytucji lekarskich, społecznych i filantropijnych. Był filistrem korporacji «Polonia» w Dorpacie. Przez dłuższy czas był przewodniczącym (prawdopodobnie w okresie 1912–19) loży wolnomularskiej (przypuszczalnie loży «Wyzwolenie») w Warszawie; w czasie pierwszej wojny światowej wraz ze Stanisławem Patkiem pojechał do Paryża i Londynu, by zjednać dla sprawy polskiej tamtejszych, związanych z wolnomularstwem, polityków. Był prezesem Koła Polskiego Macierzy Szkolnej im. Z. Bukowieckiej. Poświęcił 40 lat pracy Tow. Kolonii Letnich dla Dzieci im. Stanisława Markiewicza. Wspólnie z Markiewiczem ustalał metody pracy w koloniach, opracowywał liczne regulaminy z zakresu higieny, gospodarstwa i wychowania, uczestniczył w planowaniu i budowie własnych kolonii Towarzystwa, kładł duży nacisk na leczniczą rolę kolonii. Stale działał w prezydium komitetu jako skarbnik lub wiceprezes. Był autorem kilkunastu prac ogłoszonych w „Gazecie Lekarskiej”, „Ginekologii Polskiej”, „Kwartalniku Klinicznym Szpitala Starozakonnych” i „Przeglądzie Chirurgicznym i Ginekologicznym”. Dotyczyły one m. in. przypadków pęknięcia macicy przy porodach, usunięcia macicy z powodu pęknięcia sklepienia i wiązadła szerokiego, leczenia operacyjnego wypadnięcia macicy i pochwy, mięsaka pierwotnego pochwy, leczenia operacyjnego marskości sromu, nabłoniaka kosmówkowego macicy, leczenia raka szyi macicznej promieniami Rentgena i zabiegiem chirurgicznym („Kwart. Kliniczny Szpitala Starozakonnych” 1923), mięsaków pierwotnych u dzieci („Ginekologia Pol.” 1925) i nowej operacji wypadnięcia macicy i pochwy (tamże 1929). Zmarł 9 XII 1933 w Warszawie. Pochowany został na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej. Był odznaczony Komandorią Orderu Polonia Restituta.

Żonaty z Zofią Horowitzówną, córką malarza Leopolda (zob.), miał córkę Anielę, zamężną Mikucką.

 

Chajn L., Wolnomularstwo w II Rzeczypospolitej, W. 1975; Hass L., Działalność wolnomularstwa polskiego w latach 1908–1915, „Kwart. Hist.” 1967 nr 4 s. 1055, 1060; tenże, Rozwój organizacyjny wolnomularstwa w Polsce międzywojennej, „Najnowsze Dzieje Pol. 1914–1939” T. 14: 1969 s. 84, 89, 98; Przeworski B., 29 lat położnictwa w Szpitalu Żydowskim na Czystem za ordynatury B. P. Dr A. Natansona, „Ginekologia Pol.” T. 16: 1937 z. 1–2 s. 1–62 i odb.; Reychman K., Szkice genealogiczne, W. 1936 I; – „Ginekologia Pol.” T. 13: 1933 nr 10–12 (fot.); „Kur. Warsz.” 1933 nr 340 wyd. wieczorne s. 9, nr 341 s. 22, nr 342 wyd. poranne s. 4, nr 342 wyd. wieczorne s. 10, nr 343 wyd. wieczorne s. 6; „Kwart. Kliniczny Szpitala Starozakonnych” T. 13: 1934 nr 1/2 s. 1–4 (fot.); „Medycyna” R. 8: 1934 nr 11 s. 372; „Now. Społ Lek.” R. 7: 1933 nr 24 s. 312; „Pol. Gaz. Lek.” R. 12: 1933 nr 52 s. 1008; „Warsz. Czas. Lek.” 1933 nr 50 s. 1080, 1934 nr 3 s. 37.

Teresa Ostrowska

 

 
 

Powiązane zdjęcia

   
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Henryk Natanson

1820-12-20 - 1895-12-27 księgarz
 

Bronisław Natanson

1865 lub 1864 - 1906-06-24 prawnik
 

Stefan Natanson

1872-11-02 - 1944-04-09 inżynier
 

Kazimierz Natanson

1853-08-22 - 1935-06-10 prawnik
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Kazimierz Przerwa Tetmajer

1865-02-12 - 1940-01-18
poeta
 

Teodor Parnicki

1908-03-05 - 1988-12-05
pisarz historyczny
 

Edward Wittig

1879-09-22 - 1941-03-03
rzeźbiarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Teodor Oskar Sobański

1877-09-16 - 1933-10-08
ziemianin
 

Bolesław Zygmunt Raczyński

1879-07-12 - 1937-03-19
muzyk
 

Jan Kanty Gregorowicz

1818-10-17 - 1890-09-16
literat
 

Walerian Kalinka

1826-11-20 - 1886-12-16
historyk
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.