INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Ignacy Badeni h. Bończa      Podpis Ignacego Badeniego - Fragment akt Komisji Województwa Krakowskiego - BJ Rkp. 11798 IV - źródło kopii cyfrowej: POLONA.pl
Biogram został opublikowany w 1935 r. w I tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Badeni Ignacy (1786–1859), z rodziny szlacheckiej potwierdzonej w szlachectwie na sejmie warszawskim 1768 r. Ur. w Warszawie jako syn Stanisława Badeniego, szambelana Stanisława Aug., regenta Kanc. Mniejszej Kor., i Katarzyny ze Stadnickich. Wykształcenie średnie i wyższe (prawo) otrzymał w Krakowie. Służbę publiczną rozpoczął w Wiedniu, gdzie w Kancelarji Nadwornej przez dwa lata (1808–1809) był referentem. W r. 1810 przeniósł się do służby administr. w Ks. Warszawskiem i w ciągu tegoż roku był kolejno członkiem Rady Powiatowej pow. krakowskiego, asesorem Prefektury Dep. Krakowskiego, wreszcie radcą Prefektury i p. o. prefekta Dep. Krakowskiego. W kwietniu 1817 r., po przekształceniu prefektur na komisje wojewódzkie, został mianowany p. o. prezesa Komisji Wojewódzkiej Sandomierskiej, a w czerwcu 1817 r. prezesem tejże Komisji. W kwietniu 1821 został zwolniony na własną prośbę z tego stanowiska z wyrażeniem mu uznania. W maju 1826 r. mianowany radcą stanu i generalnym dyrektorem funduszów w Kom. Rz. W. R. i O. P., pozostawał na tem stanowisku do 25 XII 1830 r. Podczas wojny pol. ros. 1831 r. w styczniu t. r. powołany na członka Komisji potrzeb Wojska, w marcu mianowany został przez Rząd Nar. podintendentem, a w czerwcu, po śmierci intendenta generalnego, sen. kaszt. Bnińskiego, zastępcą intendenta generalnego. Funkcje te pełnił do połowy sierpnia 1831 r. Po upadku powstania listopadowego pozostał w Warszawie i we wrześniu 1831 r. powrócił na swe dawne stanowisko generalnego dyrektora funduszów w K. R. W. R. i O. P. W maju 1833 r. mianowany dyrektorem Wydziału Wyznań Rel. i Ośw. Publ. w Kom. Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, w styczniu 1835 przeniesiony został na stanowisko dyrektora Wydziału Administracji Ogólnej w tejże Komisji. W marcu 1847 r. otrzymał rangę tajnego radcy. W listopadzie 1848 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł w Warszawie 3 XI 1859 r. Ze związku małżeńskiego z Juljanną z Walewskich miał dwóch synów, Atanazego i Seweryna, oraz dwie córki, Celinę (Franciszkową Rzewuską) i Rozalję (Adamową Walewską). Sumienny i gorliwy urzędnik, żywił B. zamiłowania literacko-filozoficzne, łącząc je z uzdolnieniem poetyckiem. Jako pisarz był raczej tłumaczem, niż twórcą oryginalnym. Już w r. 1805 ogłosił wierszem Powitanie podczas uroczystego wjazdu do katedralnej stolicy X. Andrzeja Gawrońskiego bpa Krakowskiego. W r. 1819 w tomie IV »Rocznika T-wa Nauk. Krakowskiego«, którego to T-wa był członkiem czynnym od chwili jego utworzenia, tj. od r. 1816, zamieścił obszerny (s. 151–195) Nekrolog dla Hugona Kołłątaja… Po przejściu na emeryturę poświęcił się całkowicie pracy pisarskiej. Wtedy to w r. 1851 ogłosił przekład 5-aktowej tragedji Buisson’a pt. Nadir czyli Thamasp Kouli Khan, a w r. 1853 wydał Badania filozoficzne o chrystjanizmie, będące tłumaczeniem wydanego w latach 1842–1845 obszernego dzieła prawnika i filozofa Augusta Nicolas: »Etudes philosophiques sur le christianisme«. W r. 1854 w opublikowanem w Warszawie u Strąbskiego pomnikowem wydaniu dzieł Kopernika zamieścił (s. 553–562) własny wierszowany przekład Kopernikowego poematu religijnego »Septem Sidera«. Przełożył również powieść Armanda de Pontmartin pt. »On perły szuka« (1856), wreszcie w r. 1858 na rok przed śmiercią ogłosił oryginalny utwór wierszowany: Dumania nad prawdą o duszy i Bogu.

 

»Kurj. Warsz.« r. 1831, nr 23, r. 1859, nr 292; Enc. Org.; W. Enc. Il.; »Dz. Powsz. Kraj.« 1831, passim; Manteuffel Tad., Centralne władze oświatowe na terenie b. Król. Kongr. 1807–1915, W. 1929; Arch. Skarb. w W., Akta b. Kom. Emeryt., nr 1096; Arch. Akt Daw. w W., Skorowidz uczest. powst. 1830/31, poz. 370; Źródła do dziejów wojny pol. ros. 1830/31 r., wyd. Pawłowski Br., W. 1932, II 8; »Rocznik T-wa Nauk. Krak.«, IV; Boniecki, Herbarz; Volum. legum., wyd. Ohryz., VII 375.

Wincenty Łopaciński

 
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 
 

Michał Bałucki

1837-09-29 - 1901-10-17
komediopisarz
 

Andrzej Grabowski

1833-11-19 - 1886-09-02
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Michał Sołtan

1830-06-25 - 1893-01-12
powstaniec styczniowy
 

Franciszek Morawski

1847-10-23 - 1906-06-24
stolarz
 

Cyprian Godebski

1835-10-30 - 1909-11-25
rzeźbiarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.