INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Kazimierz Laskowski     

Kazimierz Laskowski  

 
 
1899-11-07 - 1961-10-20
| major
 
Biogram został opublikowany w 1971 r. w XVI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Laskowski Kazimierz (1899–1961), szermierz, major W. P., nauczyciel sportu. Ur. 7 XI w Troicku (Syberia Zachodnia), syn Wacława, urzędnika pocztowego, i Marii Joanny z Missunów, brat Ottona (zob.). Ojciec L-ego był zesłany na Syberię za udział w ruchu socjalistycznym w latach osiemdziesiątych XIX w. Do szkół podstawowych uczęszczał L. w Troicku i Witebsku. Szkołę średnią ukończył w trybie eksternistycznym i w r. 1923 złożył egzamin maturalny w gimnazjum w Równem. Od listopada 1918 do maja 1945 r. pozostawał w służbie wojskowej. W l. 1918–9 uzyskał kwalifikacje oficerskie w szkole podchorążych. Prawdopodobnie brał udział w wojnie polsko-radzieckiej w r. 1920. Uprawiając od r. 1916 szermierkę i boks, podjął w l. 1921–2 roczne studia w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów (CWSGiS) w Poznaniu oraz na Rocznych Państwowych Kursach Wychowania Fizycznego (WF) przy Studium WF Uniw. Pozn. Do r. 1928 pracował w CWSGiS jako instruktor szermierki, boksu, strzelectwa sportowego i pięcioboju nowoczesnego. W r. 1928 został przeniesiony do Warszawy i przez rok dowodził kompanią szermierczą. W l. 1929–39 był instruktorem szermierki i boksu w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego (CIWF) w Warszawie.

W okresie międzywojennym rozwinął działalność sportową jako zawodnik. W l. 1923–31 należał do czołówki szermierzy polskich i był mistrzem Polski w szpadzie (1929) oraz kilkakrotnie mistrzem W. P. we wszystkich trzech broniach. Do największych sukcesów sportowych L-ego zaliczyć należy zdobycie brązowego medalu w drużynowym konkursie w szabli na Olimpiadzie w Amsterdamie (1928). Dzięki wysokim kwalifikacjom pedagogicznym w dziedzinie szermierki i boksu, które pogłębiał studiami we Francji, Włoszech i na Węgrzech (1924–5 i 1929), zdołał wyszkolić m. in. tak wybitnych zawodników, jak Leszek Lubicz-Nycz, Jerzy Buczak, Władysław Kurpiewski, Antoni Terenda, Zygmunt Fokt. W okresie tym L. opublikował również kilka podręczników. Wymienić tu można Boks (W. 1932), Samoobrona w 17 chwytach (W. 1934), Szermierka na szable (W. 1935, skrypt) oraz wiele regulaminów i innych publikacji. W r. 1937 awansował na kapitana.

L. brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. jako kapitan i dowódca kompanii 95 rezerwowego p. piechoty. Następnie przebywał w obozie jenieckim (Oflag II C Woldenberg-Dobiegniewo) do 2 V 1945 r. W obozie należał do grona organizatorów wychowania fizycznego i sportu wśród jeńców. Po opuszczeniu obozu pracował do r. 1948 w Centrali Polskiej Misji Repatriacyjnej w Berlinie i organizował repatriację Polaków z Niemiec do kraju. Pełnił również funkcje przedstawiciela Polski w Zjednoczonej Międzynarodowej Egzekutywie Repatriacyjnej przy Sojuszniczej Radzie Kontrolnej na Niemcy. Po powrocie do kraju pracował w l. 1948–9 w Komendzie Głównej PO «Służba Polsce» w Warszawie jako kierownik Oddziału WF Kobiet. Od 1 XI 1949 r. pracował w Akademii Wychowania Fizycznego (AWF) w Warszawie, początkowo jako adiunkt w Dziale Atletyki, następnie w Wydziale Wojskowym AWF, wreszcie od r. 1952 jako nauczyciel szermierki na stanowisku zastępcy profesora. W tym czasie jako ekstern ukończył studia w AWF i uzyskał stopień magistra wychowania fizycznego (1950). W r. 1954 otrzymał nominację na stanowisko p. o. kierownika katedry szermierki, boksu i strzelectwa sportowego oraz kierownika Zakładu Szermierki. Prócz tego był trenerem I kl. w szermierce i kierownikiem wyszkolenia w tej dyscyplinie w Zarządzie Głównym Akademickiego Związku Sportowego. W okresie tym, obok kilku skryptów, ogłosił drukiem podręcznik pt. Szermierka na bagnety (W. 1952). Za całokształt zasług sportowo-szkoleniowych i pedagogicznych otrzymał 1 X 1961 r. «rentę specjalną za zasługi». Zmarł 20 X 1961 r. w Warszawie. Odznaczony był m. in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, Medalem Zwycięstwa i Wolności.

L. ożeniony był z Marią Rychta (1951). Z małżeństwa tego pozostało dwóch synów: Kazimierz Wacław (ur. 1962) i Wacław Otton (ur. 1955).

 

Enc. Wojsk.; Łoza, Czy wiesz, kto to jest?; – Akademia Wychowania Fizycznego 1929–1959. Księga Pamiątkowa, W. 1960 s. 307, 371; Papée A., Na planszach czterech olimpiad, W. 1957; – Dział osobowy AWF w W.: Akta osobowe L-ego.

Kazimierz Toporowicz

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Otton Laskowski

1892-03-23 - 1917-12-26 major
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Marian Dąbrowski

1878-09-27 - 1958-09-27
przedsiębiorca prasowy
 

Jacek Malczewski

1854-07-14 - 1929-10-08
malarz
 

Jerzy Nadolski

1885-10-11 - wiosna 1940
legionista Piłsudskiego
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Witold Cezary Staniewicz

1888-09-19 - 1966-07-14
ekonomista
 

Michał Naimski

1842-09-27 - 1915-05-10
rolnik
 

Ludwik Straszewicz

1857-08-01 - 1913-01-21
dziennikarz
 

Tadeusz Teodor Miciński

1873-11-09 - 02.1918
pisarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.