INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Maksymilian Kantecki  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 1964-1965 w XI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kantecki Maksymilian (1857–1899), historyk, pedagog, publicysta, redaktor naczelny „Kuriera Poznańskiego”. Syn Andrzeja i Karoliny z Glabiszów, brat Antoniego i Klemensa, ur. 11 X w Wielowsi w pow. odolanowskim. Po śmierci ojca opiekowali się nim siostra Antonina i nauczyciel Kozłowski. Gimnazjum polskie, a zapewne i szkołę podstawową, ukończył w Ostrowie, uzyskując świadectwo dojrzałości we wrześniu 1876 r. Od 31 X 1876 do 8 XI 1880 r. studiował historię i filozofię na uniwersytecie we Wrocławiu; uczestniczył w seminariach W. Nehringa i J. Caro oraz słuchał wykładów, m. in. Nehringa, R. Roepella, Diltheya i Hovego. Doktorat filozofii uzyskał na podstawie rozprawy Das Testament des Bolesław Schiefmund. Seniorat und Primogenitur in Polen (P. 1880), której bronił 6 XI 1880 r. W l. 1876–9 był członkiem Tow. Literacko-Słowiańskiego i pełnił funkcję bibliotekarza, ponadto przewodził młodzieży katolickiej. Po doktoracie odwiedził brata Klemensa we Lwowie, skąd 9 XII 1880 r. przybył do Poznania i zamieszkał u drugiego brata Antoniego. Być może, że wtedy podjął się wykładów historii literatury na żeńskiej pensji pań Danysz. Od marca 1881 do kwietnia 1882 r. przebywał w Żaganiu. W ciągu tego czasu (20 I 1882 r.) złożył na uniw. wrocławskim egzamin państwowy «pro facultate docendi» i od letniego semestru został przydzielony – jako «wissenschaftlicher Hilfslehrer» – do gimnazjum realnego w Poznaniu, gdzie (wg nekrologu w „Posener Neueste Nachrichten”) odbył «Probejahr». W l. 1882–3 wyjeżdżał do Wrocławia. Widocznie albo przerwał praktykę, albo zaczął ją później. W r. 1884 (30 X) został przeniesiony do gimnazjum w Śremie, gdzie był wychowawcą najniższej klasy, seksty, i uczył historii, geografii, polskiego, łaciny i greki. Jako dodatek do drukowanego sprawozdania gimnazjum za r. szkolny 1885/6 ogłosił erudycyjną pracę Schrimm im Mittelalter bis 1500. W r. 1886 odbywał ćwiczenia wojskowe, po których już do pracy nie wrócił.

Zagrożony przeniesieniem w głąb Niemiec porzucił posadę i przeniósł się w r. 1886 do brata Antoniego do Poznania. Zajmował się jeszcze pracą naukową: w drugim półr. 1886 r. został wybrany członkiem Tow. Przyjaciół Nauk przez Wydział Historyczno-Literacki, który chętnie powierzał mu do oceny rozprawy zgłaszane do druku („Kur. Pozn.” 1889 nr 268). Na plan pierwszy wysuwać się jednak zaczęła coraz bardziej działalność publicystyczna i polityczna. W r. 1886 objął posadę w redagowanym przez Antoniego Kanteckiego konserwatywno-ultramontańskim „Kurierze Poznańskim”, a od 1 VII 1887 r. został, po Antonim, naczelnym redaktorem pisma, które prowadził aż do śmierci. W l. 1887–9 wziął udział w akcji wiecowej skierowanej przeciwko ostatecznemu usuwaniu języka polskiego ze szkół, ale za jego redakcji „Kurier” przeszedł całkowicie na pozycje ugodowe. W r. 1888 K. wszedł w skład delegacji przygotowującej przyjęcie cesarzowej w Poznaniu, a w l. 1890–4 „Kurier” stał się nieoficjalnym organem J. Kościelskiego, głównego promotora ugody z rządem. K. uczestniczył w formowaniu się grupy ugodowej (zebranie w Poznaniu 17 III 1890 i artykuł „Kuriera” „Z programu niedalekiej przyszłości” 19 III 1890) i brał udział we wszystkich późniejszych jej akcjach (np. propagowanie reformy wojskowej w r. 1893 i zwalczanie posłów opozycyjnych wobec ugody, L. Jażdżewskiego i E. Czarlińskiego). W ostatnich latach życia na skutek przewlekłej choroby coraz bardziej wyręczała go w pracy redakcyjnej żona, Stanisława z Białkowskich, którą poślubił w r. 1886. K. zmarł 17 XI 1899 r. Na pogrzebie przemawiał Stefan Cegielski i in. Nekrologi podkreślały takt K-ego, umiejętność obcowania z ludźmi i fakt, że nie miał osobistych nieprzyjaciół nawet wśród przeciwników politycznych. Pozostawił dwie córki: Annę (od r. 1910 żonę aktora Zdziarskiego) i Antoninę.

W marcu 1959 r. przeniesiono zwłoki K-ego, razem ze szczątkami brata Klemensa, z cmentarza «staroświętomarcińskiego» na poznański cmentarz zasłużonych. K. zostawił kilka wartościowych prac historycznych. Oprócz wymienionych ogłosił jeszcze: Kilka uwag o rękopisie odnoszącym się do soboru konstancyeńskiego („Warta” III–IV 1876/77 nr 149, 155–7), Sprawa polsko-pruska na soborze konstancyeńskim („Tydzień Liter.” VI 1877), Zgon Henryka, ks. sandomierskiego („Przew. Nauk. i Liter.” 1881) oraz Polacy na Soborze Konstancyeńskim, obszerny źródłowy artykuł recenzyjny dysertacji ks. S. F. Fabisza („Przegl. Lwow.” 1880).

 

Estreicher; Finkel, Bibliografia; Wojtkowski A., Bibliografia historii Wielkopolski, P. 1938 I; Enc. Org.; W. Enc. Ilustr.; – Biederman M., Malowniczy opis Wielkopolski, stały dod. do tyg. „Praca”, 1901 nr 29 s. 778–9; Friebe M., Geschichte der ehemaligen Lateinschule Fraustadts, 1894 s. 54; Kania M., Studia uniwersyteckie członków Tow. Literacko-Słowiańskiego we Wrocławiu w l. 1836–1886, Wr. 1963 II 164–5 (mszp. niedruk. pracy doktorskiej); Karwowski S., Historia Wielkiego Księstwa Poznańskiego, P. 1919–31 II, III; Trzeciakowski L., Polityka polskich klas posiadających w Wielkopolsce w erze Capriviego (1890–1894), P. 1960; – Cegielski S., Mowa na pogrzebie M. K-ego, „Kur. Pozn.” 1899 nr 267; K. M., Das Testament des Bolesław Schiefmund, P. 1880 s. 108 (życiorys doktoranta); Königliches Gymnasium in Schrimm, Jahresbericht XIX, XX; „Roczniki Tow. Przyj. Nauk w P.”, P. 1887 s. 109 (Spraw. za r. 1885 i 1886); – Rec. z dysertacji K-ego: Kętrzyński W., „Przew. Nauk. i Liter.” 1880 s. 946–50; Lewicki A., „Muzeum” (Kr.) 1881; Semkowicz A., „Ateneum” 1881 I; – „Czas” 1899 nr 265; „Goniec Wpol.” 1880 nr 152; „Kur. Pozn.” 1889 nr 265–9 (m. in. przedruki nekrologów z „Dzien. Kujawskiego”, „Ruchu Katol.”, „Słowa”, „Wielkopolanina”); „Nowa Ref.” 1899 nr z 19 XI; „Posener Neueste Nachrichten” 1899 nr 48 s. 3; „Praca” Tyg. Illustr. 1899 nr 49 (podob.); „Włodz”, Dr M. K., „Tyg. Illustr.” 1899 nr 48; Dr Z[ielewicz], M. K., „Dzien. Pozn.” 1899 nr z 18 XI – Arch. Państw. w P.: Kartoteka Ewidencji Ludności (pod nazwiskiem), Metryki parafii Ołobok nr 65 z r. 1857; B. Ossol.: rkp. 613/II (Listy do W. Kętrzyńskiego).

Maria Wojciechowski

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Antoni Kantecki

1847-06-01 - 1893-11-17 działacz polityczny
 

Antoni Kantecki

1847-06-01 - 1893-11-17 działacz polityczny
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Ignacy Mościcki

1867-12-01 - 1946-10-02
prezydent II RP
 

Karol Gilewski

1832 - 1871
lekarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Józef Wilhelm Ruszkiewicz

1802-03-11 - 1872-09-01
ksiądz
 

Seweryn Ludkiewicz

1882-01-20 - 1964-03-31
minister rolnictwa
 

Henryk Radosław Stolzman

1834-07-15 - 1901-02-21
malarz
 

Bolesław Adam Baranowski

1844-01-06 - 1916-10-05
pedagog
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.