INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Stanisław Dzwonkowski  

 
 
1779 - 1860-10-12
Biogram został opublikowany w 1948 r. w VI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Dzwonkowski Stanisław (1779–1860), ur. w Laskowcu, syn Benedykta Jana, właściciela Laskowca i Przytuł pod Ostrołęką, i Marianny Skrodzkiej; Stanisław ukończył szkoły pijarskie w Łomży, gdzie kolegował ze Szweykowskim, potem Uniwersytet w Halli. Następnie wstąpił do zgromadzenia księży pijarów, ale wkrótce z niego wystąpił. Zakochał się w Ludwice, starszej córce Mateusza Czarnka, szambelana Stanisława Augusta, tłumacza Monteskiusza, i Marii Tłubickiej, córki pułkownika, komendanta Warszawy. Gdy ojciec panny, właściciel 16 majątków i trzech domów w Warszawie, nie zgadzał się na małżeństwo z ex-pijarem, D. porwał pannę z Chądźna pod Łowiczem (około r. 1808), oczywiście za jej zgodą. Za Księstwa Warszawskiego prowadził od r. 1808 administrację robót koło fortyfikacji Modlina, za co otrzymał od Napoleona pochwałę i order Św. Stanisława, potem był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Oświaty w stopniu »referendarza stanu«, wreszcie podprefektem powiatu siennickiego. Nabył tu dobra Nowy Dwór, w których była jedna z pierwszych w kraju cukrownia, ale majątek ten, po emigracji syna Władysława w grudniu 1844 r., musiał niebawem sprzedać; cukrownia zamarła. Nowy Dwór był jedną z głównych kwater rewolucyjnego Związku Narodu Polskiego w ll. 1840–4. Sam b. wykształcony, przyjaźnił się D. z całą ówczesną elitą umysłową: Szweykowskim, rektorem Uniw. Warszawskiego, Ludwikiem Osińskim, Brodzińskim, Surowieckim, Łukaszem Gołębiowskim, Józefem Lipińskim. Um. w Siennicy 12 X. Żona Ludwika z Czarnków Dzwonkowska (21 I 1781–15 II 1852), pozostawiła ciekawy, obszerny pamiętnik, rozpoczęty od stycznia 1781 r., i dziennik lat 1806–13, które spłonęły w powstaniu warszawskim 1944 r. Dzwonkowscy mieli dwóch synów: Adama i Władysława oraz 4 córki.

Stefania D., jedna z entuzjastek, przyjaciółka Narcyzy Żmichowskiej, sportretowana przez nią w »Obrazku wstępnym« do »Poganki« pod imieniem Anny, była narzeczoną zesłanego do katorgi syberyjskiej Narcyza Celińskiego (1817–66), rozstrzelanego w Irkucku za bunt nad Bajkałem. »W Stefanii biło serce, które ludzie »złotem sercem« zowią. W Siennicy… zdobyła sobie imię i stanowisko szarytki bez habitu, rzeczywistej siostry miłosierdzia, do której mieli prawo wszyscy nieszczęśliwi, bez różnicy wiary, narodowości, czy też politycznej opinii«. (Listy Narcyzy Żmichowskiej I, 168). Umarła przed r. 1868 w wieku niespełna lat 50.

 

Boniecki; Uruski; Pamiętnik Ludwiki Dzwonkowskiej (Maliszewski, Bibliografia pamiętników, nr 4619); Mowa wygłoszona na pogrzebie Stanisława D-go 16 II 1860 r. w Siennicy, w posiadaniu Zbigniewa Żórawskiego; Papiery Dłużewskich z Dlużewa pod Siennicą; Napisy na grobowcu przy kościele w Siennicy; Listy Narcyzy Żmichowskiej (1885) I, 61, 151, 168, 189, 347, II, 474, III, 6, 55, 87, 202, 212, 230, 235, 240, 250, 262; Berg, Zapiski o polskich zagoworach (1873), 79.

Red.

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.