Cielecki Andrzej Zaremba, herbu Zaremba konfederat barski, dziedzic Kamionnej był według Żychlińskiego synem Macieja, starosty zgierskiego i Franciszki z Kossowskich, wg zaś Bonieckiego był synem Macieja, star. zgierskiego, który był żonaty dwukrotnie: z Zofią Rosnowską i Joanną Lipską, zaś mężem Franciszki z Kossowskich. Na elekcji w r. 1764 Franciszek C., starosta zgierski, brat Andrzeja, głosował za Poniatowskim; w 4 lata potem starościc Andrzej podjął walkę z królem i Rosją jako zagorzały konfederat, stronnik podskarbiego Wessla, głosiciel detronizacji króla. Najpierw go powołano 12 I 1769 na pułkownika pow. brzezińskiego przy marszałku Janie Szczawińskim, potem zrobiono regimentarzem. C. energiczniej działał niż marszałek: jemu bodaj zawdzięczano opanowanie Piotrkowa i Radomia z 2 regimentami dragonii, ale też on ponosi główną odpowiedzialność za klęskę pod Skrzynnem 9 IV. Jednak zaraz 17 IV oskarżył marszałka o zdradę i zatrzymanie pieniędzy wojewódzkich, a 29 V urządził sobie nowy zjazd, na którym go samego obwołano marszałkiem »z zupełną mocą rządzenia wojskiem i wszelkich wewnętrznych dyspozycji czynienia«. Jakoż rządził dość bezwzględnie, uciążliwie, nie tyle wojując z Moskwą, ile zwalczając podejrzanego o oziębłość Szczawińskiego. 15 IX zjazd łęczycki zawiesił w prawach obu rywali, za to u Generalności, dzięki poparciu stronników saskich, C. odniósł przewagę i został zaprzysiężony. Znów musiał się ratować z wielkiej klęski pod Dobrą (23 I 1770), po czym chodził w stronie Kujaw i Kalisza aż do następnej porażki pod Pniewem (30 X 1770) razem z Mazowieckim, Mikorskim, Stępowskim i Przeździeckim, tworząc grupę »pięciu marszałków«, która frondowała przeciw komendzie Józefa Zaremby. Wreszcie konsyliarze Świętosławski i Stokowski tak skutecznie opisali go przed forum Generalności, że owa przeprowadziła na zjeździe w Łęczycy 23 VI I 1771 obiór nowego marszałka T. Dzierzbickiego. Kiedy recesował, nie wiadomo. W r. 1779 został skarbnikiem szadkowskim, w r. 1780 wojskim mniejszym, potem stolnikiem, w r. 1784 chorążym tego powiatu, w r. 1788 posłem sieradzkim na sejm czteroletni; mów żadnych nie drukował, nie figuruje ani na liście zwolenników, ani przeciwników konstytucji, ani wśród jej zorganizowanych w Towarzystwo przyjaciół. Drugim bratem jego był Wojciech star. muchnowski.

»Złota Księga« XVII; Konopczyński, Konfed. barska, W. 1936, I, II w druku; tenże, Krwawe dni nad górną Wartą, Łódź 1930.

Władysław Konopczyński