Działyński Michał Erazm († krótko po 1657 r.), biskup kamieniecki, był synem wojewody chełmińskiego Stanisława h. Ogończyk i Heleny z Plemięckich h. Poraj. Studia teologiczne odbył w Rzymie w r. 1611, gdzie na wieść o zdobyciu Smoleńska »ognie tryumfalne urządził«. We wrześniu 1612 wybrany został kanonikiem warmińskim. Wróciwszy z Rzymu w r. 1615, odtąd rezydował we Fromborku. R. 1621, gdy królewicz Jan Olbracht Waza na razie jako administrator otrzymał bpstwo warmińskie, król uprosił u papieża Grzegorza XV jako współadministratora D-go, kapituła zaś przydała D-mu do ważniejszych spraw Jakuba Wierzbiętę Boruchowskiego, archid. warszawskiego, i kanonika warm. Pawła Piaseckiego. Gorliwy współrządca zabrał się przede wszystkim do generalnej wizytacji całej diecezji włącznie z Królewcem, po czym odbył w r. 1623 synod. Niebawem papież mianował D-go sufraganem warmińskim i biskupem in part. Hippony, przedłużył mu prawa administracyjne na dalsze trzy lata, a sakry biskupiej udzielił mu nuncjusz Lancelloti w lecie 1624 r. W czasie wielkiej klęski, jaką była dla Warmii wojna szwedzka 1626–9, daremnie wysyłał D. w obronie kapituły i diecezji zażalenia do kanclerza Axela Oxenstierny.

Po przeniesieniu Jana Olbrachta na stolicę biskupią krakowską 1633 ustała współadministracja D-go, ale powtórzyła się sede vacante 1643. Akta kapituły krakowskiej mianują go pod r. 1635 opatem mogilskim i kanonikiem krakowskim. W r. 1647 mianowany został biskupem kamienieckim. W Kamieńcu katedrę swoją powiększył o prezbiterium. Dla Pragi (pod Warszawą), własności biskupów kamienieckich, wyjednał 1648 przywilej miejski na prawie magdeburskim. Ścisła data jego zgonu nieznana. W r. 1651 zrezygnował z kanonii warmińskiej.

»Erml. Ztschr.« I 487 nn. III 97, 192 nn. VIII 602 nn. IX 25, X 125, 630 XVI 99, 157, 422, 471, XVII 445; Theiner, Vetera Mon., Pol. III nr 405; Łętowski, Katalog biskupów,… Kr. 1852 II 216; Enc. Kośc. IX 406 n.; Słow. Geogr. IX 406; Hipler, Constitutiones synodales Warm., Brunsbergae 1899 p. 268 n.

Ks. Alfons Mańkowski