INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Fryderyk Teodor Rossmann  

 
 
1796-01-13 - 1873-04-02
 
Biogram został opublikowany w latach 1989-1991 w XXXII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Rossmann Fryderyk Teodor (1796–1873), oficer w korpusie inżynierów WP i armii rosyjskiej, inżynier kolejowy w Król. Pol. Ur. 13 I w Raciborzu na Śląsku, był synem Jana Krzysztofa i Marii Heleny z Kehrerów, młodszym bratem Henryka Wilhelma (zob.). Wraz z rodzicami przybył z Saksonii do Warszawy.

W r. 1808 R. zaczął uczęszczać do Liceum Warszawskiego, w r. 1811 jako absolwent 3 kl. po odbytym popisie publicznym przed przedstawicielami Izby Edukacyjnej Ks. Warsz. otrzymał pochwałę za osiągnięte wyniki w nauce. Po ukończeniu 4 kl. wstąpił 5 XII 1812 do korpusu inżynierów otrzymując stanowisko etatowego dozorcy budowli wojskowych. Dn. 1 I 1815 R. został umieszczony w stopniu konduktora w korpusie inżynierów powstającej armii Król. Pol., a 26 IV 1818 mianowany podporucznikiem. Był członkiem warszawskiej loży wolnomularskiej «Halle der Beständigkeit» (1819). Awansował 9 XI 1823 na stopień porucznika. W r. 1825 skierowany został do dyrekcji inżynierii twierdzy Zamościa, gdzie rozpoczęto budowę fortyfikacji bastionu nr 7. R. był obok kpt. Bernarda Engbrichta kierownikiem robót (o czym informuje wmurowana przy Bramie Lwowskiej i zachowana tablica). Otrzymał 9 X 1828 Order Św. Stanisława 4 kl. Z grupą oficerów korpusu inżynierów, kwatermistrzostwa generalnego oraz absolwentów Wojskowej Szkoły Aplikacyjnej przydzielonych do pułków piechoty R. wysłany został na front wojny rosyjsko-tureckiej w l. 1828–9. Za odznaczenie się w tej kampanii nagrodzono go 11 IX 1829 Orderem Św. Anny 3 kl. z kokardą, a 30 I 1830 awansował na kapitana 2 kl.

W czasie powstania 1830/1 r. R. należał do załogi Zamościa, pozostając w dyrekcji inżynierów twierdzy pod rozkazami swego brata Henryka. Dn. 29 III 1831 awansował na kapitana 1 kl. Po upadku powstania R. wraz z bratem Henrykiem przybył do Warszawy i 12 XI 1831 złożył przysięgę homagialną. Uwolniony w r. 1833 z wojska polskiego wszedł do służby w armii rosyjskiej, w której doszedł do stopnia pułkownika inżynierów. W stopniu tym R. otrzymał dymisję oraz Order Św. Stanisława 2 kl. Nabył (22 X 1841) dobra Czarna w pow. radzymińskim. W związku z budową drogi żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej R. objął w jej zarządzie stanowisko tzw. pomocnika konstruktora (zastępcy naczelnego inżyniera) gen. Edwarda Gerstfelda, które zajmował do 20 III 1849. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w swoim majątku. Był sędzią pokoju w Radzyminie. Zmarł 2 IV 1873 w Czarnej i pochowany został na cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie.

Ożeniony z Natalią z Schulmannów (1817–1881) miał R. synów: Ludwika Wilhelma (1839–1840), Edwarda Fryderyka (1840–1863), powstańca 1863 r., poległego pod Fidestem (12 III) i Gustawa (zm. 1886), właściciela ziemskiego, oraz córki: Helenę Charlotte (1842–1880), zamężną za Michałem Mazurkiewiczem, porucznikiem artylerii konnej wojsk rosyjskich, i Natalię Dorotę (1845–1869), zamężną za Stanisławem Neerem.

 

Pol. Enc. Szlach., X; Łoza, Rodziny pol., I; Uruski, XV; Łoza S., Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XI 1815–29. XI 1830), „Mies. Herald.” R. 11: 1932 s. 60; Małachowski-Łempicki, Wykaz pol. lóż wolnomularskich; – Gembarzewski, Wojsko Pol. 1815–30; Hass, Sekta farmazonii warsz.; Herbst S., Zachwatowicz J., Twierdza Zamość, W. 1936; Szulc E., Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie, W. 1989; Zieliński S., Bitwy i potyczki 1863–1864, Rapperswil 1913 (syn Edward); – Jaworski J., Kalendarz illustrowany, W. 1874 s. 12; Kalendarzyk polityczny, W. 1848; [Kołaczkowski K.], Wspomnienia jenerała, Kr. 1900 III 108; Przewodnik Warszawski informacyjno-adresowy, W. 1869 s. 62; Roczniki Woyskowe Królestwa Polskiego 1819–1830 (W.); Rozkazy dzienne Naczelnego Wodza 1818–1831 (W.); – „Gaz. Korespondenta Warsz. i Zagran.” 1811 nr 82; „Kur. Warsz.” 1849 nr 81; – AGAD: Akty KRW rkp. 478 s. 70; – Kartoteka oficerów WP 1815–1831 Zbigniewa Zacharewicza z Kr.

Zbigniew Zacharewicz

 
 

Powiązane artykuły

 

Księstwo Warszawskie

Po pokonaniu – w grudniu 1805 roku – armii austriacko-rosyjskiej pod Austerlitz (Sławkowo na Morawach) cesarz Napoleon I zawarł pośpiesznie pokój z Austrią, rezygnując z kontynuowania......

Powstanie Kościuszkowskie

Insurekcja kościuszkowska rozpoczęta 24 marca 1794 roku, zakończona 16 listopada 1794 roku, to powstanie narodowe początkowo przeciwko Rosji, później także skierowane przeciwko Prusom. Jedno z najbardziej......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Antoni Osuchowski

1849-06-13 - 1928-01-09
prawnik
 

Leon Henryk Kapliński

1826-05-04 - 1873-03-01
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Stanisław Niedzielski

1842-08-31 - 1895-03-04
śpiewak
 

Tadeusz Gorecki

1825-05-05 - 1868-01-31
malarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.