INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Stanisław Milski (właściwie Hołyst)     

Stanisław Milski (właściwie Hołyst)  

 
 
Biogram został opublikowany w 1976 r. w XXI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.

  

 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Milski (właściwe nazwisko Hołyst) Stanisław (1897–1972), aktor, reżyser. Ur. 8 II w Czchowie (w pow. brzeskim) w rodzinie chłopskiej, był synem Jana Hołysta i Katarzyny Rychter. Ukończył szkołę baletową w Poznaniu, jednak wskutek nieszczęśliwego wypadku nie uprawiał zawodu tancerza. Do aktorstwa miał się przygotować na kursach dramatycznych L. Czechańskiego. Na scenie występował od r. 1916, m.in. w Wilnie (1921–3), Katowicach (1923–4), Lwowie (1925–6), Krakowie (1926–9), Łodzi (1933–4), Poznaniu, a także współpracował z teatrami warszawskimi, np. «Znicz» (1928). W tym okresie grał m.in. takie role, jak Maciuś („Zaczarowane koło” L. Rydla), Siewski („Uśmiech losu” W. Perzyńskiego), Skapen („Szelmostwa Skapena” Moliera). W latach trzydziestych grał na scenach stołecznych w przedstawieniach dla dzieci Teatru «Jaskółka» w Pomarańczami, prowadził też Teatr „Płomyka” przy Związku Nauczycielstwa Polskiego. W r. 1937 rozpoczął współpracę z radiem jako spiker i lektor. Od jesieni 1939 do wiosny 1941 grał w Wilnie takie role, jak Józef („Pastorałka” L. Schillera), Nick („Maria Stuart” J. Słowackiego), Depreau („Madame Sans-Gêne” V. Sardou, E. Moreau), Sielski („W małym domku” T. Rittnera), Błazen („Wieczór Trzech Króli” W. Szekspira). W marcu 1941 wystawił jedyny spektakl Sekcji Marionetek w Wilnie – widowisko lalkowe wg H. Chr. Andersena „Nowe szaty króla”. W czasie okupacji niemieckiej pracował jako woźnica na Wileńszczyźnie.

Działalność teatralną podjął M. w Wilnie ponownie w r. 1944 w charakterze reżysera. Wystawił tam m.in. widowisko muzyczno-wokalne „Wspólnymi siłami”, przygotował „Wieczór Mickiewiczowski”, „Wieczór bajek” I.A. Kryłowa, a w r. 1945 „Pigmaliona” G.B. Shawa. T.r. został reżyserem i kierownikiem artystycznym teatru w Olsztynie (1945–7, 1948–52). Tam wystawił m.in. „Moralność pani Dulskiej” i „Pannę Maliczewską” G. Zapolskiej, „Marię Stuart” J. Słowackiego, „Kaśkę Kariatydę” G. Zapolskiej, „Odwety” L. Kruczkowskiego, „Kamiennego gościa” A. Puszkina, „Oświadczyny” A. Czechowa (obydwie sztuki nagrodzone na Festiwalu Sztuk Radzieckich w r. 1949), „Sułkowskiego” S. Żeromskiego. M. był także w tym okresie jednym z organizatorów powojennego życia teatralnego w Toruniu (1945), w sezonie 1946/7 grał i reżyserował w Białymstoku, w sezonie 1947/8 w Teatrze Klasycznym w Warszawie. W l. 1955–6 reżyserował w Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (np. „Młodość ojców” B. Gorbatowa, „Gwałtu, co się dzieje” A. Fredry, „Szczęśliwe dni” A. C. Pugeta), w l. 1956–64 w Teatrze Wybrzeża w Gdańsku (m.in. „Nina” A. Roussina, „Zielony gil” T. de Moliny, „Mandragora” N. Machiavellego, „Żołnierz i bohater” G. B. Shawa, „Damy i huzary” A. Fredry, „Wieczór Trzech Króli” W. Szekspira, na scenie objazdowej – „Ciężkie czasy” M. Bałuckiego). Ponadto reżyserował gościnnie na innych scenach: w Studio Rapsodycznym w Gdańsku – „Pensję pani Latter” wg B. Prusa, w Szczecinie – „Pokusę” J.P. Gawlika. Do przejścia na emeryturę (1966) był zaangażowany jako reżyser w Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie. Na scenie tej obchodził jubileusz 50-lecia pracy artystycznej.

M. zyskał sobie znaczną popularność jako aktor filmowy (na scenie w ostatnich latach nie grał). Brał udział w około 60 filmach. Debiutował w roli Jaglika w „Gromadzie” (1952), najlepsze jego role to: ojciec Szczęsnego i Czerwiaczek w „Celulozie”, redaktor Pieniążek w „Popiele i diamencie”, profesor Gąsowski w „Szatanie z siódmej klasy”, generał w „Gdzie jest generał?”, kobieta-wiedźma w „Lokisie”. Grywał zwykle niewielkie role, z których dzięki swej interesującej osobowości, talentowi i zdolnościom charakteryzatorskim tworzył kreacje. Nazwano go «wielkim aktorem małych ról», «mistrzem epizodu». M. występował też w telewizji, ostatnio w roli Bylicy w „Chłopach” wg W.S. Reymonta. Zmarł 4 IX 1972 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu w Radości. Był żonaty, przed r. 1951 owdowiał.

 

Janicki S., Film polski od A do Z, W. 1973 s. 232–3; – „Dzien. Wieczorny” 1969 nr 145 (fot.); „Ekran” 1963 nr 26 (fot.); „Express Pozn.” 1967 nr 293; „Expres Wieczorny” 1972 nr 212; „Film” 1972 nr 38 (fot.); „Litery” 1972 nr 10; „Magazyn Filmowy” 1972 nr 43 (9 fot.); „Pam. Teatr.” 1963 z. 1–4 s. 215, 228, 231, 252, 258–62; „Trybuna Ludu” 1972 nr 249; „Wieczór Wybrzeża” 1962 nr 74 (fot.); „Życie Warsz.” 1972 nr 213, 214; – Arch. Paraf. w Czchowie: Czchów t. IV s. 104 nr 10; – IS PAN: Programy; Stowarzyszenie Pol. Artystów Teatru i Filmu: Akta M-ego.

Barbara Berger

 

 
 

Powiązane zdjęcia

   

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Edward Dziewoński

1916-12-16 - 2002-08-17
aktor teatralny
 

Tadeusz Makarczyński

1918-09-12 - 1987-07-29
dokumentalista
 

Jan Maklakiewicz

1899-11-24 - 1954-02-07
kompozytor
 

Dawid Przepiórka

1880-12-22 - początek 1940
szachista
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Franciszek Dionizy Kamieński

1851-10-09 - 1912-09-16
botanik
 

Jan Łysek

1887-07-07 - 1915-11-05
nauczyciel
 

Gustaw Simon

1878-11-25 - 1941
ekonomista
 

Napoleon Nikodem Cybulski

1854-09-13 - 1919-04-26
fizjolog
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.